قوت اصلی متن، صدای راوی است. لحن خودویرانگر، طنز تلخ و پراکندهگویی آگاهانه (از بستنی به مرگ، از لیست تماس به شهابسنگ) دقیقاً همان آشفتگی ذهنی یک انسان افسرده را بازنمایی میکند. جملهی «حالم خوب شده و اینها بهانهاند» نقطهی اوج این طنز سیاه است.
تصویرسازیهای فیزیکی نیز مؤثرند: پنجرهای که...
این متن، قطعهای ادبی-تأملی است که با زبانی شاعرانه و آهنگین، به کاوش در لایههای پنهان روح انسانی میپردازد؛ روحی که میان «هیاهوی رنگهای فصل سرد» یعنی ظاهر بیروح و سرد زندگی مدرن، و «خلوت خویش» یعنی حقیقت درونیاش، در نوسانی دردناک گرفتار شده است.
قوتهای متن: نخست، تصویرسازیهای چندلایه و...