آخرین محتوا توسط fati-ai

به نام خدا نام رمان: سایه‌نواز نام نویسنده: فاطمه امینی ژانر رمان: عاشقانه، اجتماعی خلاصه: این بیست‌ و پنج سال، زندگیِ آمیخته به بی‌اعتمادی را برایش به ارث گذاشته بود. او در پس عبور از تاریکی‌های ناتمامِ مسیرش به سایه‌ها پناه برد و با سایه‌اش، بی‌صدا به نزدیکانش، نزدیک شد. این بار اما عشق از...

https://forum.cafewriters.xyz/threads/45092/post-498982 سلام قشنگم پارت ۴۱ و ۴۲ بارگذاری شد. پیشاپیش ازت ممنونمt-icon12

سؤال یهویی من باعث تعجبش شد؛ اما خیلی سریع به خودش اومد. شونه‌هاش رو بالا انداخت. «والا چی بگم؟ تا جایی که یادم میاد از بچگی به من گفتن خانم دکتر! همش درس خوندم و نمره و معدل بالا گرفتم، ولی راستش رو بخواین گیج شدم. خودم هم نمی‌دونم چی می‌خوام. از طرفی هم بی‌انگیزه‌م!» گوشم به حرف‌های تینا بود...

ماشین هومن متوقف شد. گوشهٔ لبم رو به دندون گرفتم و مسیر نگاه هومن رو دنبال کردم؛ یه خونهٔ ویلایی، با درهای بزرگ مشکی. سال‌ها تجربهٔ کار داشتم؛ اما استرسی که امروز به جونم افتاده بود، من رو یه آدم تازه‌کار نشون می‌داد و این رو اصلاً دوست نداشتم. «مژده! من راجع به تو و رزومهٔ خوبت چیزی نگفتم. به...

ممنون از شما عزيزم خسته نباشي :gol narenji:

https://forum.cafewriters.xyz/threads/45092/post-498765 ممنون عزیزدلم پارتها ویرایش شدن. پارتهای جدید هم با نهایت دقت اپلود شدن امیدوارم سوتی نداده باشم:ROFLMAO: پارت ۳۸ تا ۴۰

به سمت میز ناهارخوری رفتم و با گذاشتن ظرف قیمه، میز غذام رو کامل کردم. به سمت بقیه که روی مبل‌ها، با فاصله از میز نشسته بودن، چرخیدم و گفتم: «بفرمایین ناهار.» بلافاصله بلند شدن و به سمتم اومدن. با تعجب نگاهشون بین صورت من و میز خوش‌رنگ و لعابم چرخید. روناک سوتی کشید و گفت: «مژده‌خانم چه کرده!»...

بغضم رو قورت دادم و آیکون پیامک رو باز کردم. ثانیه‌ها برام طولانی و نفس‌گیر می‌گذشت تا زمانی که پیام‌ها رو باز کردم و خبر قبولی‌شون توی بهترین رشته و دانشگاه‌ها رو خوندم. از خوشحالی جیغ کشیدم و خودم رو توی آغوش مامان انداختم. «الهی قربونت برم! دیدی گفتم الکی استرس داری؟» با هیجان از روی مبل بلند...

تنها صدایی که به گوشم می‌رسید، صدای تیک‌وتاک ساعت بود. اواخر شهریورماه بود و آسمون زودتر از روزهای قبل تاریک می‌شد؛ اما حتی حال روشن کردن لوستر یا مهتابی رو هم نداشتم و فقط نگاهم به صفحهٔ موبایلم بود. اگه بهم خبرش رو نمی‌دادن، چی؟ این‌جوری می‌تونستن نبودنم رو تلافی کنن! هرچند بعید می‌دونستم...

ممنون عزیزم‌همشون ویرایش شدن💗 نوشته در موضوع 'رمان سایه‌نواز | اثر فاطمه امينی' https://forum.cafewriters.xyz/threads/45092/post-498451 پارت ۳۶‌و ۳۷‌هم بارگذاری شد

نمی‌دونستم دقیقاً چقدر آرایشم کرده یا از چه تکنیکی استفاده کرده؛ اما واقعاً زیاد نبود و صورتم با رنگ‌های هلویی و کاراملی، حسابی سرحال اومده بود. لبخندی به روش زدم. «مرسی، خیلی خوب شد! تو هم به خاله‌هات رفتی ها، استعدادش رو داری.» خندید و سرش رو به نشونهٔ مثبت تکون داد. «آره از خاله زهرا یه...

من روی صندلی نشسته بودم. روناک مشغول میکاپ صورتم بود و یاسی ناخن‌هام رو لاک می‌زد. من هم مدام تأکید می‌کردم که زیاده‌روی نکنین، چون دوست دارم ساده باشم! روناک که بعد از کرم زدن به پوستم، تصمیم داشت چشم‌هام رو آرایش کنه، نگاهم کرد و گفت: «گریه کردی؟!» اوایل این سؤال رو نمی‌پرسیدن؛ اما حالا بیشتر...

با شنیدن صدایی که متعلق به یاسی و روناک بود، چشم‌هام رو باز کردم. نگاه به سمت در بستهٔ اتاقم کشیده شد؛ درست شنیده بودم؟ دخترها اینجا بودن؟ از روی تخت پایین اومدم. دستی به موهام که پشت سرم بسته شده بود، کشیدم و در اتاق رو باز کردم. کافی بود سه قدم جلو برم تا دخترها رو ببینم؛ خنده‌م گرفت! یاسی با...

https://forum.cafewriters.xyz/threads/45092/post-496072 سلام عزیزم. پارت‌های جدید اپلود شد و پارت قبل هم ویرایش شد. ممنونم

«خانوادهٔ مادرت رو می‌شناسم، آدم‌های خیلی خوبی‌ هستن. به زندگی اونجا عادت کن و سخت نگیر مادر. از جوونیت لذت ببر.» نفس پر حسرتی کشید و ادامه داد: «هرچقدر تا الان سختی کشیدی رو فراموش کن، زندگی کن مادر!» می‌دونست چقدر تغییر برام سخته. فهمیده‌ بود که زندگی برام عادی نمی‌گذره برای همین الان فقط ازم...

«خب مژده‌خانم! از خودت بگو.» به یاسمن نگاه کردم و دونهٔ انگور رو قورت دادم. «چی بگم؟ گفتنی‌ها رو گفتم که.» روناک پوست تخمه‌هاش رو توی کاسهٔ مقابلش ریخت و گفت: «ماجرای هیجان‌انگیزی نداری برامون تعریف کنی؟» ماجرای هیجان‌انگیز نه؛ اما ماجرای پراسترس زیادی برای تعریف کردن داشتم. منتها نه گفتنش مناسب...

صبحانهٔ امروز هم در جمع خانوادگی خورده شد. جمعی که خنده و شوخی رو یک لحظه هم رها نمی‌کردن. یاسمن و روناک، به خاطر صبح زود بیدار شدن در روز جمعه، غر می‌زدن و باباهاشون سر به‌ سرشون می‌ذاشتن. خاله‌ها می‌خندیدن و هومن دخترها رو اذیت می‌کرد. تنها کسی که چیزی نمی‌گفت و صرفاً با لبخند روی لب...