آخرین محتوا توسط HIIIS

اول با آزادنویسی شروع می‌کنیم. ۱۵دقیقه تایمر بذار و هرچی که تو دهنته بنویس. انتظار عالی بودن یا نکات نگارشی یا حتی پایان و داستان خوب نیستیم و صرفاً می‌خوایم به چالش کشیده شه ذهنت. وقتی که شروع کردی به نوشتن و تایم حتما اینجا بگو و بعد متنت رو برام بفرست.

من نظرمه یک هفته روی دیالوگ‌نویسی و آزادنویسی کار کنیم. لابه‌لاش سناریوسازی. حالا اگه وقتت کمتر باشه این فشرده‌تر میشه برای راحتی خودت t-icon12

تو این تاپیک نمیتونین اسپم بدین مهربون لطفاً پیامتون رو پاک کنین.

صرفاً اطلاعات دادم بدونی که متوجهم این دورانت رو. دوست داری تمرین انجام بدیم که دستت راه بیوفته یا سناریو‌سازی کنیم؟ تمرین برای اینکه دستت راه بیوفته و اگه زمان داشته باشی و روال بشی من تایم برات می‌ذارم. سناریوسازی هم برای اینکه یکم ذهنت رو به چالش بکشم و بشه از این حالت دربیای.

به حالتی که هستی میگن بلاک رایتر که یک دوران عجیب برای نویسنده‌هاست. بعضی نویسنده‌ها هستن که برای جبران این حالت، مکان نوشتنشون رو عوض می‌کنن که تاحدی اوکی میشه و باید با مکان تکراری، فرآیند تکرار میشه. بعضی‌ها هم سعی می‌کنن با تمرینات هرچند کم و تجدید تو روش نوشتنشون به روندشون سرعت ببخشن.

الان ایده‌ای داری و نمی‌تونی پیاده کنی یا ایده‌ای نداری و نمی‌تونی بنویسی؟

سلام وقت بخیر. چه کمکی ازم ساخته‌ست؟

اره چون کلمه‌به‌کلمه ترجمه کردم یکم بهم‌ریخته‌ست و اوکیش می‌کنم و مرسی از دستت و وقتی که می‌ذاری t-icon12

تاریک‌ترین بخش: اگر این تئوری درست باشد، «خواب» شاید زمانی است که آینه فعال‌تر می‌شود. برای همین بعضی کابوس‌ها فقط تصویر نیستند، تمرینِ نزدیک شدن هستند و شاید دلیل اینکه بعضی آدم‌ها هیچ‌وقت احساس آرامش واقعی ندارند این باشد که آن‌ها بیشتر از بقیه دیده می‌شوند.

وحشت اصلی: بزرگ‌ترین ترس این تئوری اینه که: شاید آن چیز، خودش ما را نساخته باشد؛ بلکه از ما تغذیه می‌کند تا کامل‌تر شود. یعنی انسان‌ها نه قربانی‌اند، نه آزمایشگاه، نه شبیه‌سازی. بلکه مواد خامِ یک موجودِ ناقص هستن که با ترس، عشق، خاطره و رنج ما رشد می‌کنه. به زبان ساده: :white_check_mark: ما...

چرا این تئوری ترسناک‌تره؟ چون طبق آن، ترسناک‌ترین اتفاق‌ها لزوماً مرگ نیستند. بلکه لحظه‌هایی‌اند که احساس می‌کنی: :white_check_mark: کسی داره نگات می‌کنه ولی کسی نیست :white_check_mark: در یک اتاق ساکت، ناگهان فشار عجیبی حس می‌کنی :white_check_mark: بعضی خواب‌ها از «خواب» بودن خیلی واقعی‌ترند...

ایده‌ی اصلی: در این نظریه، «آگاهی» یک هدیه نیست؛ بلکه طعمه است. تو فکر می‌کنی داری زندگی می‌کنی، تصمیم می‌گیری، دوست داری، می‌ترسی، خاطره می‌سازی… اما هرچه بیشتر به خودت آگاه می‌شی، در واقع بیشتر برای آن چیزِ پشت آینه قابل‌تشخیص می‌شی و آن چیز، با هر لحظه‌ی شناختِ بیشتر تو، بیشتر گرسنه می‌شود.

مقدمه: فرض کن هر انسانی یک «منِ واقعی» داره، اما چیزی که ما می‌بینیم فقط نسخه‌ی قابل‌نمایش اون من نیست؛ بلکه یک پوششه که جهان روی ما انداخته تا اصلِ وجودمان لو نره. این تئوری می‌گه: آدم‌ها در اصل برای زندگی نمی‌کنن؛ برای دیده‌شدن توسط چیزی پشتِ واقعیت ساخته شدن. یعنی جهان ما مثل یک اتاق تاریکه و...

وقت بخیر امکان درخواست مدیر رسمی هست؟

مشکل اینکه هوش‌مصوعی شده ابزاری بیشتر از یک کمکی برای ایده یا اطلاعات دادن به نویسنده. قبلاً نویسنده یک متن می‌نوشتن و می‌فرستاد به چندتا از دوستاش که نظر بدن تا ادیت کنه و الان جای اون چندنفر رو هوش‌مصنوعی با علائم‌نگارشی نادرست یا اطلاعات غلط گرفته!