آخرین محتوا توسط Aion

دنیا برای لحظه‌ای ایستاد؛ آن‌قدر کامل و بی‌نقص که توانستم ریزترین اجزای وجودم را که همیشه زیر آوار روزمرگی گم می‌شدند، حس کنم. در آن سکوت مطلق، آرزوهای فراموش‌شده‌ام چون پرندگانی در قفس، بال بال زدند و من، من بیدار شدم.

آن شب که هوا بوی دلتنگی می‌داد، ماه در محاق نقره‌ای‌اش، به تماشای فروپاشی ستاره‌ای نشست که هیچ‌کس نامش را نمی‌دانست. باد، در میان شاخه‌های خشک بید، آواز کهنه‌ای را زمزمه می‌کرد که گویی پیش‌تر، در خواب‌های هزارساله‌ی زمین شنیده بودم. در آن لحظه، حقیقت، نه در کلام، که در سکوت سنگین میان دو ضربان...

جسارتاً لطف کنید یاد بدید چطور گروه ایجاد کنم، سپاسگزارم.

درخواست تأیید رمان.

اعلام آمادگی