اکنون روحم را بر فراز اتاقی محبوس در انتهای بنبست تنهایی، به پرواز درآوردهام و بر تمام نقاط دیوارههای پوسیدهی مغموماش تصویر تبسمی دردمند را نگاشتهام. در این انزوای ابدی ، بدان اندیشیدهام چگونه شاعری توانمند گشتهام و بر تن واژگان جامهای عریان از قلب سوزانم پوشاندهام.
آنچه بر اوراق...