سعی میکنم صدای مغزم را خاموش کنم ولی بیشتر هجوم میآورد...
سعی میکنم افکارم را درگیر احساساتم نکنم ولی جنگی بینشان اتفاق افتاده ... .
گویی وجودم ویران شده است...
بگذار بگویم داشتنت زیباست همچون چشمانت، صدای خندههایت را چگونه توصیف کنم؟
شاید بتوانم بگویم بهترین نوایی که گوشم را نوازش میکند...
دوست داشتنت در اقلیم کلمات جایی ندارند، مجذوب تو بودن فقط در وادی احساسات قابل لمس است!