بام تهران از این ارتفاع تماشایی است حتی اگر چراغ خانهای از سوختن اهل خانه روشن است یا شاید این روشنی از داغ دل مادری نشأت میگیرد؛ سیگار را از گوشه لبم برداشتم؛ پوف سنگینش را بیرون دادم و نفسی عمیق کشیدم؛ صدای قدمهای زنی و سپس متوقف شدنش کنارم من را به سمت خود معطوف کرد؛ نیم نگاهی حوالهاش...