نتایح جستجو

خودااااااا مرسیییییی از تک‌تک‌تون قشنگای من shadi:_ dance-girl2-smiley_dut5 t-icon12

مرسیییی درسا جونم j37988_

ممنونمممم عزیزای دلم t-icon12 -8-{}\"

یه دنیا ممنونم ازت عزیزدلم t-icon12 -8-{}\"

ممنونممم قشنگم -8-{}\"

خسته نباشین فوق العاده بود Gops

مرسییییی t-icon12

خیلیییی ممنونمممم -8-{}\" t-icon12

مرسییییی قند و عسلم j37988_ t-icon12

مرسیییییی Gops t-icon12

خوداااا مرسیییی shadi:_

ممنونم ازت الناز جانم -8-{}\" -118-"{}

مرسییییوو Gops t-icon12

مرسیییی j37988_

قربون تون برم من که انقدر ماه و مهربونین عزیزای دلم -8-{}\" t-icon12

*** با وحشت از جا می‌پرم و با تنی شسته‌ شده در عرق، روی تخت می‌نشینم. نور چشمانم را می‌زند؛ اما مجبور به باز نگه داشتن‌شان هستم تا بتوانم تشخیص دهم کجا هستم و این خانه و اتاق کیست که روی تختش خوابِ کابوس‌وارم مرا تا مرز مرگ رساند. اولین چیزی که می‌بینم صورت روشنِ خانمی میانسال؛ اما به‌شدت زیبا...

از حرفش حیرت و وحشت باز هم‌زمان به مغزم هجوم می‌آورند و موهای تنم سیخ می‌شوند! یعنی چه؟! چه کسی آن‌جا منتظرم هست؟! پیرزن از چه سخن می‌گفت؟! ذهنم با حرفش بهم ریخته است. می‌خواهم بدانم منظورش چیست؛ اما توان باز کردن سر صحبت را هم ندارم. فقط زودتر می‌خواهم خودم را برسانم به روستا و روی زانوی مژگان...

برای ختم قائله، گلویم را به سختی صاف می‌کنم و کامل توضیح می‌دهم: «نه مادرجان، مشکل خاصی ندارم. فقط یهو به سرفه افتادم... فکر کنم چیزی پرید تو گلوم.» پیرزن که صورتی گرد با پوستی نسبتاً تیره و چروک داشت و چادری مشکی با گل‌های ریز و درشتِ پامچال به سر دارد و تماماً خود را با آن پوشانده است، لبخندی...

نو آوری https://forum.cafewriters.xyz/threads/43625/post-412860

منم هستم Chador