نتایح جستجو

#۱۴ می‌دید کردم، گفتم حال بهم زنش دو تا بهم بالا بالاها مردها بهم به جای نقطه ویرگول بذار اینجا هم جای نقطه ویرگول بذار راهرو خفه‌شو با سرعت به سمتم برگشت حسابرسی جمله آخر معنی نمیده لطفا تغییرش بده در واقع منظوری که میخوای رو نمی‌رسونه

#۱۳ بودن بی‌خیالیه تتو من هم کردم زن ستوده‌اس تتو هم ابرو بالا پروندم خوش‌فرم کرده بود دو برابر

#۱۲ جمله مشکل داره زنی با ماسک نقره‌ای رو دیدم. لبخند کج... کریستالیش همه‌شون زن سفید پوست صورتش بامزه زن می‌مردی برنمی‌دارم برداشتم اون هم جمله مشکل داره حرف یوسف یادم اومد. گفته بود آرش ستوده کنار گوشش اول اسمش AR رو تتو کرده. با این نشونه می‌تونم پیداش کنم. آخه دیگه

من تا #۱۱ ارسال کردم دوازده ندارم اصلا تو همین تایپیک؟

یعنی چی که نصف؟

#۱۱ متوقف چقدر بهم بهم شکارچی‌ام کردن گرون‌قیمت داشتن اون‌قدر فعل اول جمله " دیدن" رو حذف کن و آخرش بذار. زنی با ماسک نقره‌ای....... کنارم ایستاده بود رو دیدم. ابرو

#۱۰ به خاطر که؟ اصلا نمیخوره، ویرگول مناسبه چقدر جلب توجه ابرویی بلند و جدی‌تری رفته رفته میده نقشه‌ات هست میشی به خاطر می‌کنن خوش‌گذرون خط به خط میگم شدن اون‌جاست نیمه‌باز بعد ویرگول واو نداریم میذاری به خاطر به خاطر بهم

#۹ جلب توجه منم جمله ناقصه این‌بار نگاهی به گوشواره‌هام انداختم. گوشواره‌های بلندی که با هر تکون سرم، برقش چند برابر می‌شد. یه جورایی هستن جمله ناقصه به آرومی در جعبه رو باز کردم. با دیدن ماسک مشکی طرح گربه‌ای چشم‌هام برق زد. بدون زرق و برق، بدون طرح، فقط چند خط ظریف نقره‌ای کنار چشم‌هام...

#۸ بهم آخر این‌با این‌که وایسی ظاهری یا الکی کافی به نظر

#۷ لب‌هاش* میگن* میگن* میشه* کم‌رنگی* حلقه‌ای* میخره* میشن* ابرو* شونه‌ای* پنچر* میشن* بی‌حساب... امان*

#۶ بهم* جمله نامفهومه. با چشم‌های خسته و گود رفته‌اش بهم نگاه کرد یا نگاهش روی صورتم ثابت موند، چشم‌هاش خسته و گود رفته بود. انجامش بدم چی شد چی شده خجالت‌زده با چهره‌ای جدی، نگاه مصممی بهش انداختم افتادم من، آخه الان نمی‌تونستم دلش رو بشکنم کشیدم و با دروغین دروغین اون‌ها نمی‌کنن

نه عزیزم باید ویرایش بشه برای همین گفتم فعلا پارت نذارید

بله دقیقا اولی درسته

#۵ یه فعل کم داره آروم بود اما بوی غم می‌داد یه فعل جا افتاده از دست دادن بعد از "افتادم" نقطه بذار. دیالوگ نباید بره خط بعد افتادم. بی‌اراده... گفتم: «می‌دونی... اینجا هم مشکل قبل رو داره. وقتی فعلی مثل گفت و گفتم و اینا داری بعد دو نقطه با یک فاصله دیالوگ میاد. نقطه رو فراموش کردی...

#۴ بعد از شستن دست و صورتم به طرف اتاق خواب کوچیکم برگشتم. در همین لحظه چشمم به آینه‌ی ترک‌خورده‌ی اتاق‌خوابم افتاد. من دلربا، بیست و چهار سالمه و دیپلم علوم‌ انسانی دارم. به دلیل شرایط سخت زندگیم به دانشگاه نرفتم و مجبور شدم از سن کم شروع به کار کردن کنم. جمله بلنده. فعل آخر جمله هم نادرست...

بله عزیزم همین‌طور پیش میریم. شما لطفا فعلا پارت گذاری نداشته باشید زیبا 💞

#۳ یه ربط اضافه داره که به‌جاش ویرگول لازمه عزیزم: دستم رو روی گلوم گذاشتم، بی‌اراده عکس داوود که روی میز کوچیک کنار پنجره گذاشته بودم به چشمم خورد. شدند معیاره گلم شدن ✅️ همه‌کس جمله سوالیه عزیزم علامت سوال لازم داره: پس چرا اون‌هم از من گرفتی و تنها‌ترم کردی؟ فعل باید محاوره‌ای باشه گلم...

عزیزم خودتون باید انجامش بدید

بله عزیزم. هم مقدمه هم خلاصه باید با لحن رمان یکی باشه

#۲ جمله خیلی بلند شده عزیزم. او با تنهایی‌اش عهد بسته بود که هیچ زخمی را بی‌پاسخ نگذارد. چون لبخندش نقابی بود که روی حفره‌های خالیِ روحش کشیده بود. نقاب زده بود تا کسی به عمقِ سیاهیِ چشمانش پی نبرد. اینجا هم همینطور عزیزم. جمله‌های بلند خواننده رو خسته میکنه. اما غم، چون مهی غلیظ دورش حلقه زده...