نتایح جستجو

پنج‌شنبه _ ساعت ۱۶:۰۰ دانیال با ناامیدی عقب می‌رود و لبه‌ی جدول سقوط می‌کند. با چشم‌های رنگ باخته‌ای گل‌فروشی مقابلش را می‌نگرد؛ دقیقاً در مکانی قرار دارد که خانه‌ی برادر سهیلا باید قرار می‌داشت! تنها یک خیابان نه‌چندان عریض میان او و گل‌فروشی باقی است. نسیم خنک عصر پاییزی موهای قهوه‌ای تیره‌اش...

نتیجه‌ی احساسات دانیال تبدیل به نگاه ناخوداگاه خیره‌ای به آن مرد می‌شوند که برای احسان از هر نگاهی آشناتر است. احسان با توجه به پوشش دانیال حدس می‌زند صاحب بی‌ام‌و باشد، به هر حال مهم نیست در این محله چه‌ کار دارد. با بی‌تفاوتی رویش را از دانیال برمی‌گرداند و به سمت ورودی گل‌فروشی می‌رود. با روی...

نکته‌ای که این ماجرا را برای نهادیان عجیب‌تر می‌کند، این است که همیشه پیش از آمدن به این گل‌فروشی، احسان سری به گل‌فروشی‌ای بزرگ‌تر و در منطقه‌ی بهتری از تهران می‌زند و فقط یک شاخه استرلیتزیا (پرنده‌ی بهشتی) می‌خرد؛ سپس به این گل‌فروشی کوچک می‌آید و بقیه‌ی خریدش را انجام می‌دهد. نهادیان اصلاً...

احسان حتی بغض نمی‌کند، گریه پیش‌کش باشد! به نظرش اگر راه رفتن بدهد، این احساسش پر می‌کشد. نمی‌خواهد خالی شود! درک نمی‌کند چگونه برخی انسان‌ها به دنبال راهی برای خالی شدن می‌گردند؛ خالی شدن یعنی دور ریختن قسمت یا حتی تمام خاطرات و احساسات و این ترسناک است! خوب یا بدشان مهم نیست؛ احسان برایشان...

احسان آهی که می‌خواهد از نهادش بلند شود را در نطفه خفه می‌کند. شهام رهایش نخواهد کرد! شهام او را به حد مرگ از تصمیم دو سال پیشش پشیمان می‌کند. در این فاصله رأیمند به آن دو می‌رسد. متوجه گریز شهام به عمد از خودش شده و این که پنهانی چیزی به احسان گفت، با این حال خیال می‌کند که طبق معمول شهام...

شهام ریز می‌خندد و به این فکر می‌کند که چه با مزه‌ خجالت می‌کشند! رو به هر سه با لبخندی دوستانه و لحنی صمیمی و کودکانه می‌گوید: - البته که دارم، خصوصاً برای شما! چشمکی به هر سه‌یشان می‌زند و با دیدن خنده و ذوق کردنشان، دل خودش ضعف می‌رود. دو قلوها کمی ترسشان می‌ریزد و جلوتر می‌آیند. یکی از آن‌ها...

وقتی شهام مشغول پخش کردن فاتحه‌خوانی بود، قصد کرد سر صحبت را با رأیمند بگشاید؛ میان مقدمه چینی‌هایش بود که شهام غافلگیرش کرد. گویا از پیش هم، بدون این که او و رأیمند متوجه شوند، به حرف‌هایش گوش می‌داده. شهام حقیقتاً خیلی تمیز و بدون برانگیختن شک او و رأیمند بحثشان را پیچاند و به کل منحرف کرد؛...

شهام لبخند رضایتمندی می‌زند و چشم‌هایش را به عسلی احسان می‌دوزد. احسان زیاد روی اعصابش می‌رود اما حتی او هم به اندازه‌ی خودش برای شهام، عزیز است و شهام می‌تواند او را در مجموعه‌ی کوچک دوستانش جا بدهد. شهام می‌خندد و بلند می‌شود. در همان حال صادقانه می‌گوید: - دیگه مجبورت نمی‌کنم سه ثانیه...

پنج‌شنبه_ ساعت ۲۰:۰۰ دست‌هایی که در موهای قهوه‌ای تیره‌اش فرو برده است، شبیه تلفن همراه روی ویبره تکان می‌خورند. خودش هم نمی‌داند دقیقاً چه بلایی بر سرش می‌آید. حس می‌کند چیزی درست نیست و نمی‌داند چه چیزی، تصمیمش را گرفته، به کلینیک آمده و پشیمان هم نیست؛ پس درد بی‌صاحبش چیست؟ اصلاً نمی‌فهمد...

مطمئن است؛ آن صدایی که در ذهنش تکرار می‌شود، صدای کودکی خودش است، منتها چه زمان و مکانی نام سُها را شنیده؟ چه زمان و مکانی آن را به زبان آورده؟ قبل و بعدش چه شده؟ این سُها اصلا جریانش چیست؟ او که فراموشی نگرفته، پس چرا نمی‌تواند به خاطر بیاورد؟ فرآور با تعجب به دست‌های دانیال می‌نگرد؛ می‌تواند...

پنج‌شنبه _ ساعت ۲۲:۰۰ شهام با بی‌حالی روی صندلی چوبی‌ای که قسمت نشیمن و کمرش رویه‌ی نرم چرم دارند می‌سرد، خسته است. بدتر از همه، حس گرفتگی و بی‌حالی‌ به جانش افتاده؛ به‌ گمانش سرما خورده باشد! شاید پس از حمام باید بیشتر خودش را خشک می‌کرد؛ منتها چه‌قدر دیگر؟ همان موقع هم مطمئن شد که حتی یک قطره...

شهام لبخند ملیحی می‌زند. - می‌دونی که نمی‌گم! ابروهای رأیمند درهم فرو می‌روند. نفس عمیقی می‌کشد. حدسش را می‌زد. از موضعش پایین می‌آید و تصمیم می‌گیرد سوال منعطف‌تری بپرسد: - چرا انقدر دنبالشی؟ چشم‌هایش را ریز می‌کند و با جدیت شهام را می‌نگرد؛ به ویژه‌ لب‌های درشتش را. شهام آدم متدینی نیست اما...

رأیمند دستی زیر چانه‌اش می‌گذارد. در سکوت شهام را می‌نگرد و به حرف‌هایش گوش می‌دهد. شهام بلافاصله می‌پرسد: - این بار دیگه کیه؟ ابروهایش درهم می‌روند و با نفرت ادامه می‌دهد: - نگو که حساسیتش از نوع سری آخریه! صدای خنده‌ی پر ناز و ادای نیل ابروهای شهام را بالا می‌پراند. رأیمند به روی خودش نمی‌آورد...

به نام خدا... نقد نام رمان: سیانور: نام رمان از اولین ارکانی هست که خواننده با آن مواجه می‌شود و تأثیر زیادی بر جذب مخاطب دارد. فرض کنید خواننده‌ای وارد بخش تایپ رمان می‌شود؛ ملاک او برای ورود به تاپیک یک. رمان، صرف نظر از تگ، چه خواهد بود؟ مسلماً نام رمان! نام رمان از عوامل تمایز او از دیگر...

به نام خدا... «تمرین دوم» خلاصه اول: رهایش روایت زندگی آدم‌هایی‌ست که در پسِ بحران آدمیت با واژه زندان و حصار خو گرفته‌اند.(چرا آدم بودن یک بحران است؟ چه زندان و حصاری؟) رها میان اتفاقاتی که تاریکی دوران را برایش تدارک دیده دچار می‌شود.(چه اتفاقاتی؟ هم‌چنین خواننده می‌تواند متوجه شود اتفاقات...

به نام خدا... «تمرین سوم» مقدمه اول: اندازه‌ی خلاصه مناسب است. می‌تواند ژانر عاشقانه را نشان بدهد. در عین کوتاهی، آرایه‌های به کار رفته در آن و معنای عمیقی که دارد، جذاب هستند و می‌توانند مخاطب را جذب کنند. «نه»ای که در همان اول، بدون هیچ پیش‌زمینه‌ای آمده است، همان ابتدا کنجکاوی خواننده را...

به نام خدا... «تمرین چهارم» نقد زاویه دید رمان آویژه و بررسی صدای روایت: زاویه دید در رمان اول شخص بود و از جانب ضمیر من داستان گفته می‌شد. این زاویه‌ی دید بیشترین پتانسیل در توصیف احساسات و برانگیختن همزادپنداری خواننده با شخص راوی را دارد؛ بنابراین می‌توان گفت برای ژانر عاشقانه مناسب است، هر...

تولدتون مبارک:ura:

پنج‌شنبه _ ساعت ۲۳:۳۰ - سُها، سُها، سُها... دانیال دست به فرمان، پیشانی‌اش را به فرمان بی‌ام‌وی‌اش چسبانده و دیوانه‌وار نام سُها را تکرار می‌کند؛ بلکه چیزی به یاد بی‌آورد. خودرویش را در جای خودش داخل پارکینگ مجتمع پارک کرده است. درک نمی‌کند؛ به وضوح به‌خاطر می‌آورد. صدای خودش است، پس چرا...

دانیال پوفی می‌کند و لبخند ملیحی می‌زند. بهترین کار در مقابل نازنین حرصی، نادیده‌گیری است! با الگو قرار دادن این اصل، در حال مرتب کردن شال سفید نازنین که روی شانه‌هایش افتاده، موهای قهوه‌ای نازنین را به حال خودشان رها نموده و البته که نازنین هم توجهی به آن ندارد، می‌پرسد: - گردش با دوستات خوش...