فقط یک لحظه به عمقِ این غم فکر کردم و قلبم داره ریز ریز میشه.
طرف حساب آدمیزادیه که با کوچکترین امید میشینه رویا میبافه و ذوق میکنه، و وقتی اون امید خاموش میشه یک جایی از وجودش یه میزنه و خاکستر میشه.
حالا یک مادر، نه ماه امید و رویا، که این قشنگی و لمسش هم کرده باشه و بندِ وجودش شده باشه و...