مناسبت روز شعر و ادب پارسی و روز بزرگداشت استاد شهریار

[آسِمان؛آسِمان؛ عضو تأیید شده است.]

در فرهنگ ایرانیان، زندگی با شعر آغاز و با شعر بدرقه می شود. کودک در گاهواره، لالایی می شنود و از همان آغاز به شعر اُنس می گیرد و پس از مرگ نیز آرایه مزارش، شعری است که برایش می سرایند و چه بسا خود پیش از مرگ برای خویش شعری می سُراید. این آمیختگی ما با شعر و تأثیری که شعر بر فرهنگ و روحیات و رفتار ما می گذارد، ضرورت پرداختن به آن و ضرورت پاسداری از حریم این عنصر اعجاز آفرین را بیشتر می‌کند.

اهمیت روز شعر و ادب پارسی
زبان فارسی یکی از قدیمی‌ترین و غنی‌ترین زبان‌های دنیا است که با تاریخی هزاران ساله، فرهنگ و تمدن ایرانی را به جهانیان معرفی کرده است. ادبیات فارسی با شاعران بزرگ و آثار جاودانه‌ای که دارد، همواره مورد توجه ادیبان و دانشمندان دنیا بوده است. روز شعر و ادب پارسی فرصتی است که از این میراث گران‌بها قدردانی کنیم و به اهمیت حفظ و گسترش آن پی ببریم.
این روز فرصتی است برای ترویج فرهنگ مطالعه و آشنایی بیشتر نسل‌های جوان با آثار بزرگان ادب فارسی. برگزاری جلسات شعرخوانی در روز شعر و ادب فارسی، معرفی کتاب‌های ادبی و برنامه‌ های فرهنگی، می‌تواند نقش مهمی در تشویق جوانان به مطالعه و علاقه‌مند شدن به ادبیات فارسی داشته باشد.

 

[آسِمان؛آسِمان؛ عضو تأیید شده است.]

روز شعر و ادب پارسی در ایران به‌طور رسمی به یادبود یکی از بزرگترین شاعران و ادیبان ایران، محمدحسین شهریار (زاده: ۱۲۸۵ – وفات: ۱۳۶۷)، انتخاب شده است. این روز که مصادف با ۲۷ شهریور ماه هر سال است، به‌منظور گرامیداشت یاد و خاطره این شاعر بزرگ و به پاس خدمات ارزشمند وی به فرهنگ و ادب ایران زمین تعیین شده است. شهریار، که نام اصلی او سید محمدحسین بهجت تبریزی است، یکی از برجسته‌ترین شاعران معاصر ایران به شمار می‌رود.

شهریار با سرودن اشعار زیبا و پر معنا، جایگاهی ویژه در ادبیات فارسی پیدا کرده است. وی علاوه بر دیوان اشعار معروف خود مانند مجموعه پنج جلدی و دیوان ترکی که از مهم‌ترین آثار شهریار هستند. حیدربابایه سلام را به زبان آذری سروده که در میان مردم آذربایجان جایگاه ویژه‌ای دارد.