باران گرفته، به تو فکر میکنم.
به این که چتر همراهت هست یا نه؟ خیس شدنِ تنها زیر باران لطفی ندارد. کاش چتر برداشته باشی.
وقتی با سر شانههای خیس و طرههای بهم چسبیده به خانه برگردی، من نیستم کاپشن خیست را از تنت جدا کنم. انگشتهایم را میان موهای نمناکت ببرم. گونه به گونهی باران خوردهات...