یک جملهی طلایی دربارهی حرف زدن با خدا که باید آن را باور داشته باشیم این است:
ما هر لحظه در حال هدایت شدن توسّط خداوند(جهان هستی) هستیم و کلّ کائنات هر لحظه در حال هدایت شدن توسّط اوست.
امّا ما بسمت باورها یا افکار غالبمان هدایت میشویم، نه به مسیر خیر و خوبی و نه به مسیر نعمتها؛ به هر...
سیستم جهان هستی دوقطبی است از هر چیزی جفت آفریده شده و خداوند تشکیل دهندهی هر دو قطب است که هم به راه راست و هم به بیراهه هدایت میکند. بنابرین ذهن هم به دو شکل منفی و مثبت ارتعاشات را ارسال و دریافت میکند، ما انسانها موجوداتی خارقالعاده هستیم که خدا درونمان است و یک سیستم هدایتی مخصوص برای...
حتماً برایتان سئوال میشود: مگر همهی گفتگوهای درونی از ذهن نیستند؟ بله، چه مثبت و چه منفی از ذهن هستند و خداوند هر دو را زیرنظر دارد، چون خدا همان توجّه ماست و هر لحظه درحال ارسال و دریافت ارتعاشات و فرکانسهای ماست. هم گفتگوهای مثبت و هم منفی از سمت خدا به ما الهام و القاء میشوند.
خداوند در...
حرف زدن با خدا
برای حرف زدن با خدا درباره هر چیزی، بیشتر در مواقع قبل و بعد از مراقبه درخواست کنید، وقتی که حس نزدیکی دارید مثل مراقبهای که در این کتاب گفته شد؛ وقتی که در انجامش استاد شوید، دیگر در یک ثانیه هم انجامش میدهید، پس همیشه دسترسی به خدا یا منبع جهان هستی دارید.
در حرف زدن با...
باورهای مشرکانه و محدودکنندهی ما، درست مثل همین صفحهی سیاه هستند که باید با نگاه توحیدی و قدرتمندکننده جایگذین شوند.
در قسمتهای قبل گفتیم برای کنترل زندگی رابطهی ما با خدا حرف اول را میزند و گفتیم دعا و درخواست کردن برای کنترل زندگی کار اجباری است، همچنین گفتیم که کنترل توجّه یا ذهن(باور)...
دید ناظر برای تغییر باورها بسیار کارآمد است. تابیدن نور آگاهی به باور ناخودآگاه باعث درک درست موضوع و تغییر در جهت مثبت است.
وقتی این کار را انجام میدهیم افکار و ایدههای مثبت به ما الهام میشود و آنوقت میتوانیم با تنظیم ورودیهای خود توجّه را به نوع افکار جدید درآن مورد متمرکز کنیم. توجّه...
پس تغییر باورها اهمّیت زیادی دارد، زندگی الان ما چیزی بجز باورهای درونمان نیست. اگر در جنبههای زندگی تجربههای تکراری بد داریم، یعنی باورهای نادرستی دربارهی آن موضوعات داریم. در کتاب چهار مرحلهی رسیدن به خواستهها، اهمّیت تغییر باورها و روش تغییر آنها با تأکید توضیح داده شد. تغییر باور یعنی...
بسیاری از عادات فکری ما از زمان کودکی با دیدن رفتار خانواده و دیگران شکل گرفته و الگوی خوب یا بدی در ناخودآگاه ما ساخته که باعث شرایط زندگی الانِ ماست، بنابراین خیلی از رفتارهای ما ریشه در چشمان ناظر دارد. ناخودآگاه همان باورهای ماست؛ افکاری که بارها تکرار شدهاند و مولّد افکار و رفتار بیشتر...
وقتی با نگاه توحیدی میدانیم که همه افراد خود خدا هستند و مثل آینه فقط درونمان را به خودمان نشان میدهند، ذهن هم بدنبال راهکارهای توحیدی و بهترین نگاه میرود که احساسات مثبت بدنبال دارد.
اگر به این فکر کنیم که همهی چشمان ناظر یکی هستند و این موضوع را باور کنیم آنوقت فقط با یک نفر طرفیم: خداوند...
وقتی به کسی نگاه میکنیم یا او به ما نگاه میکند رفتار ما یا خداوند بعنوان تنها انرژی تشکیل دهندهی کلّ موجودات هستی تغییر میکند، ما موجوداتی فرکانسی و ارتعاشی هستیم که همزمان هم در این جهان و هم در ابعاد دیگر جهان هستی زندگی میکنیم. وقتی کسی در حال نگاه کردن ماست گاهی افکار نامناسب هجوم...
چشمان ناظر
ما همیشه در زندگی روزمره در اوقات تنهایی راحتیم و ذهن درگیری زیادی ندارد، امّا به محض اینکه میفهمیم کسی اطرافمان است ذهن درگیر شده و بسته به اینکه آن شخص چه کسی باشد، نوع افکار، رفتار و واکنش ما متفاوت است. وقتی متوجّه میشویم کسی به ما نگاه میکند آنوقت دیگر مثل زمانی که تنها هستیم...