مرگ ماه شروع دختری بی گناه

[:)MAHAK]

سخن نویسنده:

این دفترچه، نه شرحی بر فراق، که فریادی در باب هم‌آوایی با ستم است. «ماه» برای من، نه یک جرم سماوی، که تجسمِ تمام زیبایی‌های محبوس و ناتوانی در برابر ظلمت ذاتی جهان بود. دخترِ نفرین‌شده، تنها راهی برای رهایی یافت که خود را به سرنوشت هم‌نوعِ بی‌گناهش (ماه) پیوند دهد. این اشعار، اعتراف به این حقیقت تلخ است که گاهی، تنها هم‌آغوشی با تاریکی و سقوط مشترک است که معنای حقیقی «آزادی» را به ارمغان می‌آورد. این پایان، یک مرثیه برای نوری است که هرگز نتوانست بتابد، و یک ستایش برای پیوندی که تنها در اعماقِ نابودی کامل شد.

 

[:)MAHAK]

پیام پایانی (از طرف ماهک ماهی):

به رسم یادبود این سقوط زیبا و این پیوند یگانه در تاریکی، از تمام روح‌هایی که با این کلمات نفس کشیدند و در سکوت ماه شریک شدند، سپاسگزارم. شنیدنِ شعری که ریشه در عمق دارد، نیازمند قلبی جسور است. باشد که این تاریکیِ روایت‌شده، شما را به سوی نوری هدایت کند که در درون یکدیگر می‌یابید. لطفاً، همدیگر را دوست بدارید؛ این تنها راه برای بقا در جهانی است که ماه آن اسیر شب و نا امید از رهایی است.