- افسانه زامبی | Zombie Legend
🐈⬛- در سنت هائیتی و همینطور برخی قبایل غرب آفریقا، زامبی را جسدی متحرک و بدون روح میدانند که توسط یک کاهن " وودو" یا " بوکور " به حرکت در آمده است. انسان شناسان و اتیمولوژیست ها [زبان شناسانی که به ریشه ی لغات می پردازند]، بر این باورند که این کلمه از " نزامبی " [Nzambi] ، یکی از الهگان غرب آفریقا نشات گرفته.
🐈⬛- برای این پدیده توضیحات طبیعی هم ارائه شده است. یکی از این نظریات، به طرح این فرض می پردازد که شاید زامبی ها انسان هایی عادی باشند که زنده زنده مدفون شده اند. در این فرضیه، گفته شده که ممکن است کسی در اثر خوردن برخی گیاهان سمی منطقه، به حالتی شبیه مرگ دچار شود، در حالیکه واقعا نمرده است. البته این گیاهان معمولا مرگ آورند، اما در موارد نادر، فرد ممکن است بعد از خوردن شان زنده بماند. در این وضعیت، او از تمام آنچه در اطرافش میگذرد اطلاع دارد و حتی مراسم تدفین خود را به وضوح به یاد می آورد.
🐈⬛- اگر اکسیژن به فرد زنده به گور شده برسد ممکن است بعد از دو روز از حالت بی هوشی بیرون بیاید. برخی کاهنان با سوءاستفاده از این فرصت، حافظه ی فرد را با داروهای توهم زا پاک میکنند و او را به حالتی خلسه مانند فرو می برند. به این ترتیب، فرد بیچاره به یکی از بردگان کاهن تبدیل میشود و هر عملی را که بوکور از او بخواهد، انجام خواهد داد. به همین دلیل این فرایند یکی از وحشتناکترین تصورات برده های آفریقایی بود که روح و جانشان را به لرزه در می آورد، چرا که فکر میکردند پس از زامبی شدن، بردگی آنها به دنیای بعد مرگ هم کشیده خواهد شد و تا ابد آنها را برده ی آن فرد تبدیل خواهد کرد.
🐈⬛- در میان باورمندان به جادوی وودو این باور خرافی وجود دارد که بوکور با تسخیر روح در گذشتگان، آنها را تبدیل به زامبی میکند. همین طور این باور خرافی که یک جادوگر میتواند با زامبی کردن یک مرده، روحش را در دنیای اثیری به تسخیر خود درآورد و در اختیار بگیرد. در برخی مناطق، بازماندگان متوفی برای جلوگیری از زامبی شدن او خنجری را پیش از تدفین در قلبش فرو برده یا سر او را از تنش جدا میکنند.