نتایح جستجو

اندکی بعد هر سه خریدهاشان را حساب کردند و از فروشگاه بیرون رفتند. مانلی با هیجان به سمت پدرش دوید و دست او را گرفت. اهورا بلند شد، به خواهرهایش نگاه کرد و با لبخندی به لب پرسید: «بالاخره بعد از یک ساعت موفق شدین خرید کنین؟» هردو خندیدند و پلاستیک‌های خرید را در جواب او بالا گرفتند. دلش می‌خواست...

مانلی به چشم‌ها و لبخند عمیق روی لب‌های او نگاه می‌کرد. شنیده خاله‌اش با پدرش ازدواج کرده، در دنیای کودکانۀ خودش مدام این سوال در ذهنش می‌چرخید که آیا قرار است او مثل مادرش بشود؟ مادربزرگش قبلاً گفته بود که اگر زنی با پدرش ازدواج کند برای او مادرش می‌شود! با این فکر خواست کودکانه سوالی بپرسد...

«قشنگه، برو امتحانش کن، ببین تو تنت چطوره.» او لبخندی زد و با تکان سر به سمت اتاق‌های پرو رفت. آلاله قدم‌زنان کمی از دل‌آرا فاصله گرفت و به دنبال لباسی مناسب خودش گشت. ارشین برای تولدی که می‌خواست اولین بار با دوست‌هایش جشن بگیرد هیجان زیادی داشت. از دل‌آرا هم دعوت کرده بود در میهمانی شرکت کند و...

سلام وقتتون بخیر سه پارت دیگه ارسال شد. @serena

در اتاق هنوز بسته بود، اصلاً خواهرش کجا بود؟ آن روز او را ندیده بود و نمی‌دانست حالِ او چطور است؟ باید می‌رفت و می‌پرسید آن نوشته‌های ترسناک چه بودند؟ با این فکرها دستش را دراز کرد تا دستگیره را بگیرد اما ناگهان در به شدت باز شد. به یک‌باره دیدگانِ عسلیِ دل‌آرا تا آنجا که ممکن بود درشت شد و وحشت...

نفس‌نفس زد، سکوت سهمگینی میانشان برقرار شد. مردجوان به خودش بد و بیراه گفت؛ به تمام زندگی‌اش و به اینکه عاشق بود حتی با وجود اینکه تمام مدت نگاه از او می‌گرفت. چشم‌هایش او را نادیده می‌گرفت اما قلبش همچنان در تب و تابِ او می‌سوخت. برای این احساس رنج‌آور چه باید می‌کرد؟ مروارید با صدای ضعیف...

اهورا سراسیمه و با شتاب خودش را به در بستۀ حمام رسانید. روی زمین زانو زد، با مشت به در کوبید و او را صدا زد. «مروارید؟ صدامو می‌شنوی؟ این درِ لعنتی رو باز کن. داری با خودت چیکار می‌کنی؟» آب گلویش را قورت داد. ترسیده بود، احساسی در وجودش فریاد می‌زد او بلایی به سر خودش می‌آورد! از روز قبل حالش...

سلام وقت بخیر سه پارت دیگه ارسال شد. @serena

نمی‌دانست چه اتفاق افتاده، آخر چرا مروارید به سراغ کودکش نمی‌رفت؟ ناگهان دلش گواهی بد داد و آشفته شد. احساس می‌کرد او بیدار است اما تمایلی به باز کردن پلک‌هایش ندارد. بچه نمی‌خوابید. به اجبار او را از اتاق بیرون برد و با ابروهای درهم کشیده و چهرۀ غرق در فکر در راهرو قدم زد. نگران بود، خطر را به...

غروب اهورا به خانه برگشت. سالن خانۀ میثم جاوید با صدای گریه‌های نوزادِ چند روزه پُر بود. دل‌آرا او را در آغوش داشت و تلاش می‌کرد با خواندن آوازی آرام‌اش کند و دل‌افروز شیرخشک آماده می‌کرد. اهورا به هردوی‌شان سلام کرد و به دل‌آرا نزدیک شد. «مروارید کجاست؟» دل‌آرا با لبخند محوی گفت: «امروز خیلی...

قبل از اینکه نام اهورا را لمس کند، کسی با او تماس گرفت؛ کسی که آن روز مثل صاعقه آمد؛ ناگهانی و بسیار سوزناک. صدای دورگه‌اش می‌لرزید و کلمات را می‌کشید، انگار حال خوبی نداشت. به سختی تلاش می‌کرد به خودش مسلط باشد. طوری سخن گفت که مروارید احساس انزجار کرد. «می‌خواستم با اون... اون پسر احمقم کنار...

سلام وقت بخیر موردی که گفتید اصلاح شد. پارت جدید ارسال شد. @serena

اشک‌هایش سرازیر شد، به سمت مانلی رفت و اشاره‌ای به نوزاد غرق در خواب کرد. «همش از خودم می‌پرسم می‌تونم مادر خوبی بشم یا نه... .» آب گلویش را به سختی قورت داد. «تموم دیشب بیدار بودم، هر یک ساعت یک بار پاشدم بغلش کردم و خوابوندمش؛ احساس می‌کنم از پسش برنمیام.» دل‌آرا مات و مبهوت به صورت سرخ شدۀ او...

حرف‌های امشبش ناراحتم کرده؛ او هرگز عاشق مروارید نبود و این موضوع آزارم می‌داد. دندان‌هایم را روی هم فشار دادم و یک‌بار دیگر به یاد مهرداد راستاد افتادم. به اتاق‌هایمان نزدیک شده بودیم که بی‌اختیار دست اهورا را گرفتم و مجبورش کردم بایستد. با تعجب به سمتم برگشت، نیم نگاه به دستم انداخت و سپس به...

«چه مرگشه؟» ابروهایم را درهم کشیدم و به صورتش دقت کردم. بینی اهورا استخوانی است؛ بلند و البته صاف. چانه‌اش برآمده و با دماغش تقارن دارد. به گمانم بشود از او پرترۀ زیبایی کشید! آه! چه می‌کنم؟ برای چه اینطور زیرورویش می‌کنم؟ «بهتون چی گفتم؟ اون حق نداره امشب پلک روی هم بذاره، صبح هم که شد یه کتک...

سلام روزتون بخیر می خواستم بپرسم دلیل خاصی داره که به من تگ ندادید؟

سلام وقتتون بخیر دو پارت آخر @serena

سلام شب خوش @malihe

نمی‌دانم چرا نمی‌توانم با اهورا چند کلمه حرف بزنم و از او خشمگین نشوم؟! یعنی این رابطه تا ابد همینطور می‌ماند؟ حرفش حرصم را درآورد، از طرفی زن عاقل درونی‌ام می‌دانست او درست می‌گوید؛ از روی که به این شهر آمدم دشمنم مدام من را نجات داده است! آه، عجب تناقصی. یک‌بار دیگر نگاه از صورتش گرفتم، به...

سپس آهسته به سمت جلو شنا کرد. حرفش درست بود، آخر چرا باید چنین چیزی می‌پرسیدم؟ نگاه از صورتش گرفتم و به سمت صندلی راحتی کنار استخر رفتم. نمی‌خواستم نگاهش کنم مخصوصاً اینکه لباسی به تن نداشت. اما چشم است دیگر! جلوی دیدم را که نمی‌توانم بگیرم. روی صندلی نشستم و در تلاش بودم در دایرۀ پهناور دیدگانم...