نتایح جستجو

فصل بیست و یک به درخت بزرگ و کهنسالی رسیدیم. ریشه‌هایش را مانند یک پتو بر روی زمین گسترانیده بود. کالِن گفت: - این‌جا پایان قلمرو ما هست. - من رو این‌جا تنها می‌زاری؟ مطمئن نبودم که این مسیر به کجا می‌رسد. نمی‌خواستم که تنها بمانم. در واقع دوست نداشتم که اجازه بدهم او برود. برگشت و به چشمانم...

خورشید در حال غروب بود، از لابه لای درخت‌ها چند منظره به نظرم آشنا آمد. فریاد زدم: - خونه‌ام! می‌خواستم که بدوم اما وقتی که حالت غمگینِ چهره کالِن را دیدم، صرف نظر کردم. او واکنشی نشان نداد. چهره‌‌ی غمگین او قلبم را به درد می‌آورد. - آزورا می‌تونیم چند دقیقه‌ای تنها باشیم؟ سرش را به نشانه‌ی...

فصل بیست و دو آزورا به من خیره شده بود، به سمت او رفتم. - تو تغییر کردی؟ - چیزی نیست... فقط می‌خوام برگردم خونه! - اولاندر متأسفم. همه این‌ اتفاقات تقصیر من بوده. باید تو رو به خونه برگردونم و همه چی رو برای اون‌ها توضیح بدم. باید آمادت کنم. شاید اگر تو رو جای دورتری پنهان می‌کردم... من...

درخواست نقد برای رمان تعهد تاریک

مبارک باشه‌ رفیق بهترین رفیقم .انشاءالله ۱۲۰ ساله بشی و اینطوری ببینمت. @Hosein در ضمن حداقل عکس دامادیت دیگ نصفه نباشه. ???میسی. تامااام.