همگانی [ارنست همینگوی]

تمام ما دردها و رنج‌های مخصوص به خودمان را داریم که باید تحمل کنیم.
 
چه چیز باعث میشود انسانی از مرگ فرار نکند و با آغوش باز آن را بپذیرد؟
 
گفته‌های بی‌بندوبار، تنها چیزی که برای ذهن خسته و نگران آرامش می‌آورد.
 
اغلب آدم گول امید و خوش بینی را میخورد.
 
خیلی راحت است که آدم موقع روز به همه چیز بی اعتنا باشد اما شب همه چیز فرق میکند.
 
اما تنهايى زيباتر از آنچه بود كه فكر می‌كردم و البته بى آزارتر و مهربان‌تر؛ هر چند كه گاهی بسيار از آن مي‌ترسم، ولی می‌دانم عاقبت هيج زخمى بر تن من نخواهد گذاشت...
 
  • fire
واکنش‌ها[ی پسندها]: HIIIS
عقب
بالا پایین