زندگیِ مجازی رو به زندگی واقعی ترجیح می‌دید؟

به نظرم مقایسه... مزخرفیه! به مجازی نباید و نمی‌توان به عنوان یک زندگی نگاه کرد! حتی اگه جذاب‌تر و پر زرق و برق‌تر و آسان‌تر باشه نمی‌شه به حرکت چهار تا انگشت که از پشت گوشی‌ای که ما نمی‌دونیم اون‌ور چی می‌گذره به عنوان زندگی نگاه کرد! این خیلی ترسناکه! علاوه بر این وابستگی به مجازی باعث دوری از خانواده و اطرافیان می‌شه و حتی پس از یه مدت ارتباط واقعی رو ضعیف می‌کنه و حتی آدم رو بی‌انگیزه می‌کنه! واقعا کلمه‌ی زندگی مجازی به تنهایی وحشتناکه چه بسا که با زندگی واقعی مقایسه بشه...
پس زندگی واقعی
اینجا داشتم حرف مفت میزدم دوستان جفتش با هم یه مزخرفه
 
جالبه...
هیچکدوم
هردوشون باعث میشن بی دلیل قضاوت بشی
حالا میگیم مجازی تا زمانی که یک ناشناس باقی بمونی خوبه ولی تا میای چهار کلوم از احوالت میگی قضاوت میشی
اما بعضی از ادم های مجازی اونقدری واقعی هستن که دلت نمیاد ترکشون کنی
مجازی یک وضعیت دارک ماننده باهرکس که اشنا بشی تهش خداحافظیه اونم خیلی زودشاید به سال نکشه ...
تواین مدت باخودم میگم ای کاش با بعضی ادم ها هیچ وقت اشنا نمیشدم مخصوصا مجازی...
چون هر حرفی که باهاشون زدم رو به خاطر میسپرم حتی شاید اولین چت مجازیم رویادم باشه واین دردناکه...
زندگیه واقعی هم انقدر مزخرفه گاها!
که فکر میکنم تو مرداب گیر کردم
همش سکوته ودوری کردن
" بدبین شدن به ادم ها"
شاید بشه اینو گفت
سخته .
 
مجازی
 
عقب
بالا پایین