همگانی |•سخنان یوهان گوته •|

Alirix · 4/6/26

سرنوشت امثال ما این است که کج بفهمندمان.

Alirix · 4/6/26

مگر همین بس نیست که از خوشبخت کردن همدیگر عاجزیم؟ دیگر چرا از اطرافیان و معاشرانمان آن شادی را هم بگیریم که گاهی از خود دلمان میجوشد و بیرون میریزد.

Alirix · 4/6/26

ما تا زمانی در باب این یا آن مطلب حق اظهار نظر داریم که خود نیز احساسش کرده باشیم.

Alirix · 4/6/26

مردم هر ادم فوق معمولی را که به کاری بزرگ یا در ظاهر ناممکن دست بزند، از قدیم و ندیم با انگ مستی یا دیوانگی بدنام کرده اند.

Alirix · 4/6/26

اساسا آدمهایی خوشبخت ترند که بچه وار فارغ از غم فردا زندگی میکنند.

Alirix · 4/6/26

آیا در سینه من این میل به تغییر موقعیت نشان یک دلزدگی ناخوشایند نیست که همه جا دنبالم میکند؟

Alirix · 4/6/26

جز گور، پایانی برای این رنجها نمیشناسم.

Alirix · 4/6/26

آیا سرنوشت چیزی جز این است که سهم خود را از بار رنج به دوش بکشیم و جاممان را تا به جرعه آخر بنوشیم؟

Alirix · 4/6/26

زندگی در چشم برخی آدمها خواب و خیالی بیش نیست.

Alirix · 4/6/26

آرامش روح احساس معرکه ایست و خشنودی از خود هم. دوست عزیز، فقط کاش که این گوهر با این ظرافت و نفیسی اش چنین شکستنی نمی بود.