عمومی‌روانشناسی چرا این حرف اینقدر منو به‌هم ریخت؟

[اقیــانــــــوساقیــانــــــوس عضو تأیید شده است.]

اون تو رو ناراحت نکرد... فقط زخمتو نشون داد، زخم‌هایی که هنوز فریاد می‌زنند.

گاهی رفتاری از دیگران ما را آزار می‌دهد، اما اگر کمی عمیق‌تر نگاه کنیم، می‌بینیم که درد واقعی نه از "آنچه او گفت"، بلکه از زخمی‌ست که سال‌هاست در درون ما خاموش و پنهان مانده.​

 

[اقیــانــــــوساقیــانــــــوس عضو تأیید شده است.]

شاید واکنش‌های تند ما، بازتابی‌ست از زخم‌هایی که هنوز درمان نشده‌اند...

کارل گوستاو یونگ چنین می‌گوید:

«تا ناخودآگاه را آگاه نکنی، آن را سرنوشت می‌نامی و فکر می‌کنی از بیرون آمده.»

​

 

[اقیــانــــــوساقیــانــــــوس عضو تأیید شده است.]

پس به جای اینکه بپرسیم:
✘ «چرا اون این حرفو زد؟»
سؤال بهتر شاید این باشه:
✔ «چرا این حرف اینقدر منو به‌هم ریخت؟ کجای من هنوز درد داره؟»

وقتی واکنش ما به موقعیتی، شدیدتر از حد عادیه، معمولاً نشونه‌ی "یک الگوی تکراریه"، "یک درد قدیمی" که دوباره زنده شده.​

 

[اقیــانــــــوساقیــانــــــوس عضو تأیید شده است.]

رشد روانی یعنی به جای سرزنش دیگران، نور آگاهی رو به درون خودمون (خصوصاً تاریک ترین نقاط وجودمون) بتابونیم.

یعنی از خودمون بپرسیم:
"این احساس برای من آشناست؟ اولین بار کی بود که چنین دردی رو حس کردم؟​

 

[اقیــانــــــوساقیــانــــــوس عضو تأیید شده است.]

شجاعت روانی یعنی از خودمون بپرسیم:

«چی درون من هنوز ترمیم نشده؟»

نه برای مچ‌گیری، بلکه برای نجات خودمون.​

 

[اقیــانــــــوساقیــانــــــوس عضو تأیید شده است.]

ویکتور فرانکل می‌نویسد:

«میان محرک و پاسخ، فاصله‌ای وجود دارد؛ در آن فاصله، آزادی ما برای انتخاب پاسخ نهفته است. و در انتخاب پاسخ، رشد و آزادی ما شکل می‌گیرد.»

​

 

[اقیــانــــــوساقیــانــــــوس عضو تأیید شده است.]

حالا از خودت بپرس:

آخرین باری که از کسی ناراحت شدی، آیا تونستی این سؤال رو از خودت بپرسی؟

یا هنوز دنبال مقصر بیرونی می‌گردی؟​