کتاب «فحشدادن برایتان خوب است؛ علم شگفتانگیز بدزبانی» اثر اِما برن
۱. مسکن طبیعی: فحش دادن میتواند آستانه تحمل درد را بالا ببرد (اثر مسکن).
۲. تخلیه استرس: ابزاری سریع برای تخلیه هیجانات شدید و کاهش فشار روانی است.
۳. نشانهی صمیمیت: در گروههای دوستانه، بدزبانی میتواند نشاندهنده اعتماد و نزدیکی باشد.
۴. بیان اصالت: نشان میدهد که فرد از نقشهای اجتماعی خشک فاصله گرفته و صادق است.
۵. کنترل خشم: کمک میکند تا فشار خشم به جای انفجار ناگهانی، تخلیه شود.
۶. تقویت پیوند اجتماعی: ایجاد حس «ما و آنها» و تقویت انسجام گروهی.
۷. نشانهی قدرت: در برخی موقعیتها، ابزاری برای ابراز قاطعیت و تسلط است.
۸. تخلیه کاتارسیس: مانند یک سوپاپ اطمینان برای سیستم عصبی عمل میکند.
۹. تفاوت بین فحش و توهین: نویسنده تأکید دارد که «فحش دادن» (برای بیان احساس) با «توهین کردن» (برای تحقیر دیگران) متفاوت است.
۱۰. محدودیتهای اجتماعی:برن هشدار میدهد که نباید از این ابزار در مکانهای نامناسب استفاده کرد، چون میتواند اثر معکوس داشته باشد.
چرا فحش دادن انتخاب همه نیست و چرا باید فحش بدهیم؟! ۱. فحش دادن نشانهی هوش بالاست ۲. فحش دادن نشانهی صداقت است
۳. فحش دادن آستانه تحمل درد را بالا میبرد
۴.فحش دادن نشانهی خلاقیت است
۵.با فحشدادن خودمان را از آسیبهای جسمی حفظ میکنیم
۶.فحش و ناسزا زبانی جهانی است
۷.ناسزاگویی مختص انسانها نیست
۸.فحشدادن در قالب شوخی، ما را قویتر میکند
۹.ناسزاگفتن به ما کمک میکند با شرایط سخت کنار بیاییم ۱۰.فحشدادن راهی برای تقویت پیوندهای اجتماعی است
پژوهشی که در سال ۲۰۱۵ در آمریکا انجام شد، نشان میدهد که تحصیلکردهها دایره لغات گستردهتری دارند، در نتیجه میتوانند بهتر از کسانی فحش بدهند که تسلط کلامی کمتری دارند. محققان با این پژوهش اثبات کردهاند که فحشدادن نشانه هوش افراد است.
در این پژوهش، از شرکتکنندگان خواسته شد ظرف مدت ۱ دقیقه کلماتی را نام ببرند که با حروف A ،F یا S شروع میشوند و در ۱ دقیقه بعدی فحشهایی را بگویند که با این حروف شروع میشوند. کسانی که توانسته بودند کلمات بیشتری بگویند، ناسزاهای بیشتری گفته بودند. بر اساس این پژوهش، کسانی که مهارتهای کلامی و فن بیان بهتری دارند، بهتر از بقیه میتوانند کلمات توهینآمیز تولید کنند، چون هوش بیشتری دارند.
با وجود این، فحشدادن به هوش اجتماعی بالا هم نیاز دارد. اینکه بدانیم کجا و چه موقعی برای فحشدادن مناسب است نوعی مهارت شناختیاجتماعی محسوب میشود. همانطور که در موقعیتهایی مثل انتخاب لباس مناسب برای شرایط مختلف باید از هوشمان کمک بگیریم، در استفاده از کلمات برای موقعیتهای مختلف هم باید هوش اجتماعی بالایی داشته باشیم.
تحقیقات گروهی از دانشمندان در سال ۲۰۱۷ حاکی از این بود که میان ناسزاگفتن و صداقت ارتباطی مستقیم وجود دارد. این محققان اثبات کردهاند افرادی که فحش میدهند کمتر دروغ میگویند و با اطرافیانشان روراستترند. زمانی که آدم احساساتش را با کلمات قاطع بیان میکند، صداقت بیشتر دارد.
دانشمندان معتقدند که فحشدادن مدیریت درد و تحمل آن را راحتتر میکند. بر اساس مطالعاتی که گروهی از دانشمندان انجام دادهاند، دوچرخهسوارانی که هنگام رکابزدن فحش میدهند در مقایسه با کسانی که در این مواقع سکوت میکنند یا از کلمات عادی استفاده میکنند قدرت بیشتری دارند.
برای اثبات این مسئله میتوانید آزمایشی ساده انجام بدهید. انگشت خود را به در بکوبید و بهجای آهکشیدن، فحش بدهید. دردتان کمتر نشد؟
در سال ۲۰۱۱، در دانشگاه کیلِ آلمان آزمایشی انجام شد. در این آزمایش از شرکتکنندگان خواستند دستشان را در وان آب یخ فرو کنند و همانجا نگه دارند. به گروهی از شرکتکنندگان گفته شد که میتوانند در طول آزمایش فحش بدهند و این افراد توانستند درد را بهتر از کسانی تحمل کنند که مجاز به استفاده از کلمات توهینآمیز نبودند و دستشان را بیشتر در آب سرد نگه داشتند.
در واقع فحشدادن به ما کمک میکند که با دردهایمان راحتتر کنار بیاییم. ناسزاگفتن باعث ترشح آدرنالین میشود. همچنین ضربان قلب را افزایش میدهد و تنفس را سریعتر میکند. همه اینها موجب میشوند که ماهیچههایمان برای مقاومت در برابر درد قویتر شوند. علاوه بر این، واکنش فیزیولوژیکی دیگری بهنام «واکنش ضددرد» هم اتفاق میافتد که بدن را در برابر درد مقاومتر میکند.
بخش راست مغز انسان مسئول خلاقیت است و هنگام فحش دادن از این قسمت از مغزمان استفاده میکنیم. بررسیهای دانشمندان نشان داده است کسانی که دچار سکته مغزی شدهاند و فعالیت بخش راست مغزشان مختل شده است، کمتر از بقیه احساساتی میشوند. این بیماران نمیتوانند مثل گذشته جوک بگویند یا طنز کلامی را درک کنند. همچنین کمتر از گذشته فحش میدهند.
۵. با فحشدادن خودمان را از آسیبهای جسمی حفظ میکنیم:
بهعقیده برخی از دانشمندان، یکی از دلایل ناسزاگفتن این است که خودمان را از آسیبهای جسمی حفظ کنیم. حیواناتی مثل سگ یا گربه وقتی میترسند یا عصبانی میشوند بقیه را زخمی میکنند یا گاز میگیرند، اما انسانها در این شرایط میتوانند از زبانشان مانند سلاحی بُرنده استفاده کنند. در واقع فحشدادن ما را قادر میسازد که احساساتمان را نمادین و بدون استفاده از زور یا قدرت فیزیکی بیان کنیم.
فحشدادن هم نوعی پرخاشگری است، اما به ما فرصت ابراز احساسات سریع را میدهد و ما را از واکنشهای خشونتآمیز فیزیکی در امان نگه میدارد. اگر هنگام عصبانیت به کسی ناسزا بگوییم، احساسات منفی را تخلیه میکنیم و به خودمان این فرصت را میدهیم که با چنین احساساتی راحتتر کنار بیاییم و در عین حال احتمال برخورد فیزیکی کمتر خواهد شد. در واقع میتوانیم از فحشدادن برای کنترل خشم استفاده کنیم.
تقریبا به تمام زبانهای زنده دنیا میتوان فحش داد و مختص کشور یا زبانی خاص نیست. تقریبا در تمام زبانهای دنیا کلماتی وجود دارند که بهکاربردن آنها نوعی تابوشکنی است.
(ولی فارسیش یه چیز دیگست، ما ایرانیا تو فحش دادن جدا خلاقیم)
انسانها تنها موجوداتی نیستند که فحش میدهند و بیشتر پستانداران از هر فرصتی برای ناسزاگفتن استفاده میکنند. مثلا شامپانزهها از مدفوعشان همچون سیگنال اجتماعی استفاده میکنند. آنها این سیگنال را برای دورنگهداشتن بقیه از قلمروشان یا نشاندادن احساساتشان به کار میگیرند.
در آزمایشی به شامپانزهها آموزش دادند که هر زمان به توالت نیاز دارند، از علامت «مدفوع» استفاده کنند. آنها بهمحض اینکه این علامت را یاد گرفتند و معنایش را فهمیدند، از آن بهعنوان علامتی برای ابراز احساساتشان استفاده کردند، یعنی در مواقع عصبانیت همانطور که انسانها فحش میدهند، این شامپانزهها هم علامت «مدفوع» را نشان میدادند.