نویسنده عزیز، از اینکه انجمن کافه نویسندگان را برای ارتقای قلم خود و انتشار آثار ارزشمندتان انتخاب کردید، نهایت تشکر را داریم.
لطفا پس از هر پارت گذاری در گپ نظارت اعلام کنید. تعداد مجاز پارت در روز ۳ پارت می باشد. در غیر این صورت جریمه خواهید شد.
پس از هر ده پارت، رمان شما باید طبق گفته های ناظر ویرایش گردد وگرنه رمان قفل می شود.
پس از ویرایش هر پستی که ناظر در این تاپیک ارسال کرده است، آن را نقل قول زده و اعلام کنید که ویرایش انجام شده است.
از دادن اسپم و چت بی مربوط جدا خودداری کنید.
خلاصه:
روزهای بیطرفی ته میکشند؛ آهوی گریزپا، دختری تنها که در دنیای سایهها محکوم به انتخاب میشود؛ انتخاب بین مردی که تنها عنوان کوهوار پدر را یدک میکشد؛ یا عشقی قدیمی که اعمال و بیرحمی پدر آهو را الگو قرار داده و رنگی از مرحمت به خود ندیده است!
در این میدان که همه به دنبال خواستههای خود سر میبُرند، آهو از ابتدا طعمهای خوشایند برای گرگان بوده!
آیا...
با عجله و اعصابی متشنّج جیپ قدیمی و خاکیرنگ خود را که چیزی به متلاشی شدنش باقی نمانده بود، در پارکینگ ستاد پارک کرد. کهنه شدن ماشین برایش اهمیتی نداشت؛ وقتی سراسر جیپ قدیمیاش را خاطرات شیرین جوانی خاک گرفته بود.
از ماشین پیاده شد و بهسمت در ورودی ساختمان سهطبقهای که در خیابان اصلی قرار داشت پا تند کرد.
خستگی ناشی از کار زیاد، پوست سفیدرنگش را رنگپریدهتر نشان میداد. شبهای بسیاری را صرف حل کردن معمّاهای غیرقابل نفوذ زندگیاش کرده بود و حال خستگی فراوانی که در تکتک سلولهای بدنش احساس میکرد کمرش را خمیده کرده بود.
برای جلسهی مهم امروز دیر کرده بود؛ اما نگرانی...
مأموران بعد از کمی تعلل به خود آمده و دور میز مستطیلشکل و بر روی صندلیهایشان جای گرفتند.
جوان تازهکار نیز با شرمزدگی خود را از روی زمین جمع کرد و بر روی صندلیاش نشست. انتظار چنین اشتباهی را در اولین ماههای کاری خود نداشت و این اتفاق کمی رنگ و رویش را پرانده بود.
سرهنگ در رأس میز قرار گرفت و بدون نشستن، بیمقدمه بر سر اصل مطلب رفت:
«همه میدونید جلسهی امروز مربوط به جسد خبرنگاریه که دو روز قبل توی قبرستون شیراز پیدا شده. »
نگاهی به چشمان حضّار دور میز انداخت و نفس عمیقی کشید.
«سامان احمدنیا. بیست و هشتساله، خبرنگار مستقل. آخرین اطلاعاتی که از اون داریم فقط گفتههای شاهدین و...
نگاه پر معنایش را از سرگرد گرفت. تنها همان نگاه کافی بود تا به سرگرد هوشیار بفهماند از او چه میخواهد.
به عکس پنجم اشاره کرد. عکس به مردی جوان تعلق داشت. سرهنگ با همان اقتدار خالص که در زندگیاش یک معیار بیعیب بود، توضیح داد:
«امید سلطانی. با وجود سن و سال کمش ثابت کرده رقیب سرسختی برای کوروش. توی این چهارسال اخیر خوب تونسته چوب لای چرخ کوروش بذاره. قاچاق اسلحه، انواع مواد مخدر و ... خلاصه آچارفرانسهای شده برای خودش. »
باری دیگر به سرگرد جوان و محبوبش چشم دوخت.
«این آدم و کوروش رو زودتر از بقیه میخوام سرگرد هوشیار. »
سرگرد با نگاه مصممش آمادگی خود را به سرهنگ سالخورده و با ابهت...
