حتی بگه من کجا هستم.
چه جایی درست نیست معمولاً میگن چه مکانی.
سَرَم یا سُرُم. اگر منظورت سرمی هست که به مریض میزنند، جملت رو میتونی تغییر بدی که دو تا به پشت سر هم تکرار نشه
به سرم در دستم نگاه کردم و بدنم را تکون دادم.
یا
به سرمی که توی دستم فرو رفته بود...
منظور رو رسوندی ولی جملهبندی درستی نداره ببین میتونی روش کار کنی و نمونههای دیگهای بنویسی که همین مفهوم رو بده ولی جملهبندیش فرق کنه.
مثلاً میتونی بنویسی: انگار یکی با پتک، تمام استخوانهای بدنم رو خرد کرده بود. یا: بدنم مثل یه ساختمونِ فروریخته بود؛ هیچ کدوم از استخوانهام سر جاش نبود.
اینجا ویرگول میخواد نه نقطه.
کل متن خوبه ولی تنها مشکلی که دیده میشه اینه که من گفته بودم دیالوگها رو عامیانه بنویسی و ونولوگها رو رسمی ولی کاری که کردی برعکس این بود، دیالوگها رو رسمی نوشتی و مونولوگها رو عامیانه.
میتونی کل متنت رو عامیانه بنویسی یا کلش رو رسمی ولی اینطور که نوشتی درست نیست
و برای اینکه لحن رو درست کنی، اول تصمیم بگیر میخوای داستانت رسمی باشه یا عامیانه. بعد کل متن رو با همون لحن بازنویسی کن. اگه عامیانه رو انتخاب کردی، میتونی از کلماتی مثل «نمیدونم» به جای «نمیدانم»، و «میخوام» به جای «میخواهم» استفاده کنی، اگه هم رسمی میخوای باشه برعکس.
بعد از بازنویسی متن دوباره برام بفرست تا با هم بررسیش کنیم.