شعر اشعاری در مورد گل آفتابگردان

[مرصـادمرصـاد عضو تأیید شده است.]

آزادی با خون
راهش را خط‌کشی می‌کند
و جوانی بر آن
گل‌های آفتاب‌گردان می‌نشاند
تا شیار آفتابی این مرز را
در دود و مه
چراغان دارد.

 

[مرصـادمرصـاد عضو تأیید شده است.]

معصومانه
در باور رستگاری
نماز صبر می‌خوانم بر سجاده روز‌ها
و تمنای آفتابگردان را
می‌بافم بر گیسوی بلند شب‌ها

 

[مرصـادمرصـاد عضو تأیید شده است.]

تو چراغ آفتابی، گل آفتابگردان!
نکند به ما نتابی، گل آفتابگردان!
گل آفتاب ما را لب کوه سر بریدند
نکند هنوز خوابی؟ گل آفتابگردان!
نه گلی فقط، که نوری، نه که نور، بوی باران
تو صدای پای آبی، گل آفتابگردان!
نه گلی، نه آفتابی، من و این هوای ابری
نکند به ما نتابی! گل آفتابگردان!
تو بتاب و گل بیفشان، «سر آن ندارد امشب
که برآید آفتابی»، گل آفتابگردان!

 

[مرصـادمرصـاد عضو تأیید شده است.]

مکش انتظار دیگر، گل آفتابگردان!
که سپیده خورده خنجر، گل آفتابگردان!