قاتل

و مُرد در من آنچه هر روز زنده بود!
آدمی‌زاد هرچقدر قوی، یک وقتی نیاز دارد سر بر شانه‌ی کسی بگذارد و لحظه‌ای ضعیف باشد...
وقتی استرس اورلود می‌شی، مراقبت از خود یعنی اول مکث ☁️ نه حل همه‌چی؛ فقط آب خوردن، نفس عمیق، و گفتنِ «الان کافیه» به خودت 🫧 آروم شدن یه مهارته، نه ضعف ✦
خیلی از زن‌های ایرانی بلد شدن تحمل کنن ولی نه انتخاب ✦ نه گفتن براشون سخته خودخواهی براشون ترسناکه خودشون معمولاً آخر لیستن 🫧 این ضعف نیست الگوی یادگرفته‌شده‌ست و میشه عوضش کرد ☁️
🐚مشکلات روزمره همیشه بزرگ نیستن، اما وقتی نادیده گرفته می‌شن، ذهن رو فرسوده می‌کنن. روانشناسی می‌گه: مکث‌های کوتاه، مرزهای کوچک، و نام‌گذاری احساسات فشار روز رو قابل‌تحمل‌تر می‌کنه.
وقتی حس بد به خودمون داریم، فکر می‌کنیم هیچ‌چیز درست نیست. اما باید بدونیم که این احساس موقته و همه‌مون این دوره‌ها رو می‌گذرونیم. مهم‌ترین کار اینه که به خودمون یادآوری کنیم که ارزشمندیم. هر اشتباهی که کردیم، هر نقصی که داریم، بخشی از اون چیزی هستیم که باعث میشه ما خودمون باشیم. یادت باشه، از خودت حمایت کن ✨💭
حالم‌ طوریه‌ که‌؛ انگار‌ خانوادم‌ رفتن خرید‌ منو‌ نبردن... انگار‌‌ رفیقم‌ افتاده‌ کلاسه A من‌ افتادم ‌B انگار‌ برف‌ اومده‌ تا‌ زانو‌ ولی‌ مدرسه‌ تعطیل‌ نیست انگار‌ امتحان‌ ریاضی‌ داشتم‌ اما‌ تاریخ‌ خوندم انگار‌ همه‌ رفتن‌ اردو به جز‌ من :)
بعضی ناراحتی ها رو هیچ وقت نباید فراموش کرد... بعضی دلخوری‌ها باید تا ابد گوشه‌ی قلب آدم بماند... اصلا بعضی خاطره‌ها را باید سنجاق کنی به سینه‌ات و با خودت همه جا حمل کنی! فراموشی بد نیست ولی... بیشتر وقت‌ها باعث تکرار اشتباه‌ها می‌شود... اما یادآوری‌ها، اینکه بعضی رفتارها مثل فیلم از جلوی چشمانت رد شوند باعث می‌شود کمتر خطا کنی... و بیشتر مواظب خودت باشی! مواظب احساست! اعتماد کردنت! عاشق شدنت... گاهی وقت‌ها همین بغض‌ها همین زخم‌های فراموش نشده که در دلت مانده مشتی می‌شود و محکم به صورتت می‌کوبد تا یادت نرود در این دنیا "هر کسی قابل اعتماد نیست"
📚در کتاب سه دقیقه در قیامت اومده: هرچی من شوخی شوخی انجام دادم اینا جدی جدی نوشتن... حواسمون به حرفامون و رفتارمون هست؟! دروغ‌های ریز و درشت؟ حال دیگران رو گرفتن و ضایع کردنشون؟ فاش کردن اسرار آدم‌ها؟ جوگیری و قیافه گرفتن برای بندگان خدا؟ سرزنش کردن و طعنه زدن هایی که تمومی نداره؟ جدل و بحث و نق زدن هایی که سوهان روح اطرافیانمون شده؟ فحش و ناسزاهایی که عین نقل و نبات به بهانه‌ی صمیمیت میاد و هر کلام یا جمله‌ی صدتا یه غاز بی‌محتوا که اسمش رو می‌گذاریم شوخی؟ اما جدی جدی نوشته می‌شه... روح مون رو کدر می‌کنه و قلبمون رو غمگین... همون هایی که نوشته میشه و باهامون حساب میشه...
Header Image
نویسنده
اقیــانــــــوس
ساخته شده
ورودی ها
41
عقب
بالا پایین