نتایح جستجو

درخت کاج و آقای گاو روی صندلی‌های مشکی چرم نشسته بودن و به ماکت شهر خیره شده بودن. آقای گاو همزمان که کروات آبیش رو درست می‌کنه ل*ب می‌زنه: - به نظر من بهتره این قسمت رو کاملاً خراب کنیم و یه آپارتمان مجلل بسازیم. درخت کاج ل*ب‌هاش رو جمع می‌کنه و با لبخند مرموزی میگه: - عالیه آقای گاو، ما...

مقدمه: کی می‌دونه؟ شاید واقعاً یه روزی توی دنیای واقعی جاهامون باهم عوض بشه!

اعلام امادگی

تصویر جلد نام قصه: جابجایی طبیعت نویسنده: ملینا نامور ویراستار: دیوا لیان ژانر: تخیلی_ترسناک تگ: نوجوان ناظر: @Tala خلاصه: در سرزمینی دور افتاده اتفاقی عجیب رخ می‌دهد، جای انسان‌ها با جانوران و گیاهان عوض می‌شود و طی یک اتفاق ترسناک، جانوران تصمیم می‌گیرند برای تامین غذای خود انسان‌ها را شکار کنند.

نام داستان: ماه کوچک تو نویسنده: ملینامدیا ژانر: فانتزی/تخیلی ویراستاران: @D A N I و @سادات.۸۲ کپیست: @ژولیت خلاصه: لیلی دختر بچه‌ای که دوست داره به ماه بره و از اونجا زمین رو نگاه کنه، ولی خیلی اتفاقی با وسیله عجیبی که پدربزرگش اختراع کرده میره ماه اما اونجا...

«به نام خالق ماه» لیلی مثل همیشه لباس زردم رو پوشیدم و به سمت حیاط دویدم. با شادی بسیاری خطاب به اقا جون که روی تخت چوبی وسط حیاط نشسته بود گفتم: - آخ جون، آقا جون ماه و نگاه! بازم مثل همیشه خوشگل و نورانی. اقا جون با شنیدن صدای من سرش رو بالا گرفت، به ماه چشم دوخت و با مهربونی گفت: - اره...

سرم رو اطراف چرخوندم و متعجب پرسیدم: - وا! پس کجاست؟ پس کو؟ اقا جون خندان جواب داد: - نگاه کن به همون ماهی که هروز میای درخشندگیش رو می‌بینی اون رو کی خلق کرده؟ خدای مهربون مگه نه؟ این همه مهربونی که هرروز نصیب ما ادما میشه رو نگاه! البته بعضی از ادم‌ها وقتی یه اتفاق بدی براشون می‌افته یاد خدا...

مثل همیشه پارچه رو گرفتم و کشیدم ولی با چیزی که دیدم دهنم مثل غار باز شد. - این چیه دیگه؟ اروم به سمت اتاقم رفتم خرگوش رو بیدار کردم و رو بهش گفتم: - هی! خرگوش یه چیزی دیدم که باید بیای تو هم ببینیش. دماغش رو خواروند و یه نگاه بهم کرد و راه افتاد دنبالم به وسیله عجیب و غریب رو به روم اشاره کردم...

- اقا جون، اقاجون! کمک، کمک! اقا جون ترسیده اومد پیشم؛ اما ارتفاع بیشتری رو رفته بودیم بالا و انگار باز هم داشت تکون می‌خورد و صدای تق تق میداد. با نگاه گیج و خوابالود گفت: - عزیزم، کار از کار گذشته برو بالا به ارزوت برس، سلام منم به ماهدخت و ماه برسون. من که گیج شده بودم و تو حالت جالبی از خودم...

با تکون های سفینه ترسیده توت ( خرگوش) رو بیشتر به خودم چسبوندم؛ اما ان‌قدر تق تق کرد که سقوط کردیم و افتادیم روی ماه. با تعجب به اطراف خیره شدم. یا خدا اینجا کجا بود چقدر... چقدر قشنگ بود. - می‌بینی ارزوم براورده شد. با تعجب به همه جا نگاه می‌کردم که گفت: - چه جالبه اینجا. خندیدم و گفتم: - خیلی،...

صورتش درهم رفت و گفت: - خب بهت میگم اما اول بیا اینجا رو بهت نشون بدم لیلی. بعدم اون چند تا گردالی کوچولو که روی صورتشون چیزهای توپ توپی بود اومدن سمتم البته اون گردالی‌ها خیلی شبیه ماه بودن انگار که ماه رو کوچولو کرده باشی. دستم و گرفتن و کشیدن سمت ماهدخت، یکیشون توت رو ب*غل کرد و افتاد...

سرم رو روی بالش ابریشمی گذاشتم و توت رو ب*غل کردم. من باید می‌رفتم فرار از اینجا خیلی بهتر بود با اینکه اذیتم نکردن؛ اما از نظر من که یه دختر کوچیکم گرفتن ازادی یک نفر بزرگترین قتل و اذیته گرفتن راحتی یک فرد می‌تونه به معنای کشتن روحش باشه و من الان دوست دارم برگردم زمین، برگردم به خونه خودم. -...

خندید و باز سر تکون داد. - تو ماه اره! با خنده رو بهش کردم و گفتم: - میشه یه کیف بهم بدی؟ بدون هیچ حرفی کیف صورتی خودم رو بهم داد. یه پارچه‌ی ابریشمی هم که مثل جعبه با کش بسته شده بود بهم داد. - برای اقا جون برگ درخت نقره‌ای و تمشک ببر اون دوست داره. سرم رو تکون دادم و گفتم: - حتما، باشه. رفت...

پاهام رو تکون می‌دادم و از بالای درخت نگاهش می‌کردم، پایین نشسته بود و موهاش رو باز کرده بود تا من ببافمشون، انقدر موهاش بلند بود که می‌تونست منم عاشق خودش بکنه. نخودی خندیدم که گفت: - به چی میخندی؟ باز خندیدم و گفتم: - به اینکه منی که دخترمم می‌تونم عاشقت بشم. بلند خندید و گفت: - دیوونه یعنی...

با تعجب گفتم: - چه جالبه. به تعجبم خندید و گفت: - می‌خوای تو این مدت به شهر مریدا هم بریم زیاد با اینجا فاصله نداره. سرم رو تکون دادم و تایید کردم. - مرسی. *** بعد از کلی گشتن تو مریدا که یکی از شهرهای ماه بود تو اتاق اومدم، مریدا یک شهر بزرگ بود با آدم‌های خوشگل که بیشتر لباساشون یه تاپ بود با...

آب رو که خوردم گذاشتم روی میز و به سمت توت رفتم، با شکم روی تخت خوابیده بود. با خنده و جیغ از پله‌های قصر اومدم پایین و به سمت آشپزخونه رفتم، البته آشپزخونشون دیوارهای زرد داشت با کابینت‌های سفید، کلا یه فضای زرد و سفید بود‌. همه چیز ست این دو رنگ بود. در یخچال رو باز کردم و یه مقدار پنیر...

با بهت و تعجب و کمی ناراحتی نگاهش کردم یهو پرسیدم: - چرا تو رو نفرستاد؟ انگار که دیگه این بحث رو دوست نداشته باشه بلند شد و به سمت بیرون رفت. هنوز به اتاقش نرسیده بود که پرسیدم: - مامان و بابا چیشدن؟ سرش رو برگردوند و گفت: - پادشاه مریخ جلوی همه آتیششون زد. نفسم حبس شد و هیچی نگفتم. دوباره...

با ترس گفتم: - چی؟ با همه این رفتار رو دارید! با حالتی عجیب گفت: - خب آره، اونا با گشتن می‌تونن ما رو پیدا کنن؛ ولی وقتی یه چند تا فضانورد به دروغ بگن که تو ماه چیز خاصی وجود نداره و همه چی عادیه همه باور می‌کنن حتی ما بهشون چند تا عکس از جاهای خوب ماه می‌دیم تا اون‌ها رو نشونشون بدن. هیچی نگفتم...

- چیکار کردی مگه؟ خدا می‌بخشتت مطمئنم. باز گریه کرد و ادامه داد: - لیلی من... من... طمع کردم... و... با پادشاه... مریخ... هم دست شدم. با تعجب، بهت، ترس و حتی عصبانیت بهش خیره شدم. - چی؟ اشک‌هاش رو پاک کرد و ادامه داد: - خدای ماه هم... من و به خاطر خیا*نت... و طمعی که کردم مجازات کرد. شاید برات...

ماهدخت با چشم‌های اشکی و امیدوار نگاهم می‌کرد؛ اما من بدون نگاه کردن بهش دکمه سفینه رو زدم. سفینه باز تکون خورد و شروع کرد به حرکت کردن. انگار دیگه ماهدخت هم امیدی نداشت به برگشتنم چون قطره‌های اشک آروم‌آروم روی گونه‌هاش می‌غلتید. سفینه داشت به سمت زمین حرکت می‌کرد؛ اما با زدن اسم مریخ به اونجا...