شعر ●○•دانه برف سپید•○●

[توت فَرَنگی]

به نام خالق واج ها

می آیم می آیم می آیم
با گیسویم : ادامه بوهای زیر خاك
با چشمهایم : تجربه های غلیظ تاریكی
با بوته ها كه چیده ام از بیشه های آن سوی دیوار
می آیم می آیم می آیم

​

فروغ فرخزاد​

 

[توت فَرَنگی]

دلم گرفته است/

دلم گرفته است

به ایوان می روم و انگشتانم را بر پوست کشیدهٔ شب می کشم

چراغ‌های رابطه تاریکند

چراغ‌های رابطه تاریکند
کسی مرا به آفتاب معرفی نخواهد کرد

کسی مرا به مهمانی گنجشک‌ها نخواهد برد

پرواز را به خاطر بسپار

پرنده مردنی ست.​

-فروغ فرخزاد- ​

 

[توت فَرَنگی]

تابستانِ گرمِ نفس‌ها

که از رویای جَگن‌های

باران‌خورده سرمست بود

در تپشِ قلبِ عشق

می‌چکید

​

-شاملو-​

 

[توت فَرَنگی]

در نگاهت همه‌ی مهربانی‌هاست:

قاصدی که زندگی را خبر می‌دهد.

و در سکوتت همه‌ی صداها:

فریادی که بودن را تجربه می‌کند.

​

-شاملو-​

 

[توت فَرَنگی]

چه کسی می داند که تو در پیله تنهایی خود تنهایی

چه کسی می داند که تو در حسرت یک روزنه در فردایی

پیله ات را بگشا

تو به اندازه پروانه شدن زیبایی
​

سهراب سپهری​

 

[توت فَرَنگی]

من پر از نورم و شن

و پر از دار و درخت

پرم از راه، از پل، از رود، از موج

پرم از سایه برگی در آب

چه درونم تنهاست
​

سهراب سپهری​

 

[توت فَرَنگی]

درد بی درمان شنیدی؟

حال من یعنی همین!

بی تو بودن، درد دارد!

می زند من را زمین

می زند بی تو مرا،

این خاطراتت روز و شب

درد پیگیر من است،

صعب العلاج یعنی همین!

​

فریدون مشیری​

 

[توت فَرَنگی]

غم عشق تو را نازم ، چنان در سینه رخت افکند؛

که غم های دگر را کرد از این خانه بیرونش
​

فریدون مشیری​

 

[توت فَرَنگی]

اولین بار ....

اولین دیدار....

یادم هست که چه سرد و بی روح

بر بلندای خاطراتم خفته دیدم تورا

چون آدمک زنجیر

بر دست و پایم

از پنجه تقدیر

من کی رهایم
​

فریدون فروغی​

 

[توت فَرَنگی]

زخمه های تو

مویه پلنگان

برچکاد ماه .

خنیاگر خسته!
روحت را نیافتی

در ازدحام سکوت ؟

می خوانی

به تلخی شوکران

با شکست یک آه


​

فریدون فروغی​