دلنوشته‌ی فرمێسکی کانی | به قلم ریپر

شەوەکان درێژ، ڕۆژەکان نین،
تۆیی، دڵم چارەی نییە.
ناوت لە زمانم، ئاهم لە ناو ساکار،
هەرگیز ئارام نەبوو، دڵی خەمگینم.

شب‌ها بلند هستند، روزها نیستند،
تو هستی، اما قلبم درمان ندارد.
نامت بر زبانم، آه در سینه‌ام،
هرگز آرام نگرفت، قلب غمگینم.​
 
آخرین ویرایش:
برینەکانمان بە خوێن دەگرین،
لە دەستی ئەم حەسرەتە، ئاهم دەکەوێت.
روحم، بە تۆ دەسووتێت،
ئازارەکەمان کۆتایی نییە، ئه‌ی هاوڕێ.

زخم‌هایمان با خون گریه می‌کنند،
از دست این حسرت، آه می‌کشم.
روحم با تو می‌سوزد،
دردمان پایانی ندارد، ای یار.​
 
آخرین ویرایش:
لە ناو ئاهم، ناوت دەگوێم،
هەر جارێک، بە بیرت دەچم، دڵم دەسووتێت.
تۆیی، کە بە خەوەکانم دەهات،
لە ناو شەوەکانی بێ‌خۆر، تەنها تۆیی.

در میان آه‌هایم، نامت را زمزمه می‌کنم،
هر بار که به یادت می‌افتم، دلم می‌سوزد.
تو هستی، که در خواب‌هایم می‌آیی،
در شب‌های بی‌خورشید، فقط تویی.​
 
هەر چاوەکانم، بە ڕێگای تۆ دەچن،
هەر دەنگێک، بە ناوی تۆ دەگوێم.
لە ناو هەموو شتێک، تۆیی،
هەرگیز نەبووی، بە شێوەیەکی ڕاستەقینە، بەڵام هەمیشە تۆیی.

چشمانم همیشه به راه تو می‌روند،
هر صدایی را با نام تو می‌شنوم.
در میان همه چیز، تویی،
هرگز واقعی نبودی، اما همیشه بودی.​
 
دڵم، بە شێوەی دارێکی بێ‌بەر،
لە ناو زستانی بێ‌تۆ، دەسۆتە.
هەر گولێک، بە بیرت دەشکۆفێت،
هەر ئاوی باران، بە ئاهم دەگۆڕێت.

قلبم مثل درختی بی‌ثمر است،
در زمستان نبودنت، پژمرده شده.
هر گلی با یادت شکوفا می‌شود،
هر قطره باران، به آه من تبدیل می‌شود.​
 
تۆیی، کە بە ناو گریانەکانم دەهات،
هەر شەو، بە خەوێکی تۆ دەدەم.
لە ناو خەوەکانم، تۆیی،
هەرگیز نەچووی، بەڵام هەرگیز نەهاتیش.

تو هستی، که با گریه‌هایم می‌آیی،
هر شب، خوابی از تو می‌بینم.
در خواب‌هایم، تویی،
هرگز نرفتی، اما هرگز هم نیامدی.​
 
ئەو خۆشەویستییە کە بە تۆ بوو،
ئێستا بە شێوەی ئاگری خەموو دەسووتێت.
هەر جارێک بە بیرت دەچم،
دڵم دەگوێم: تۆیی، تەنها تۆیی.

آن عشقی که برای تو بود،
حالا مثل آتش غم می‌سوزد.
هر بار که به یادت می‌افتم،
قلبم می‌گوید: تویی، فقط تویی.​
 
لە ناو ئاوی چاوم، وێنەی تۆ دەگوێم،
هەر گریانێک، بە ناوی تۆ دەڕوات.
تۆیی، کە بە ناو هەموو خەمەکانم دەهات،
هەرگیز نەبووی، بەڵام هەرگیز نەچووی.

در میان اشک چشمانم، تصویر تو را می‌بینم،
هر گریه‌ای با نام تو جاری می‌شود.
تو هستی، که با تمام غم‌هایم می‌آیی،
هرگز نبودی، اما هرگز هم نرفتی.​
 
هەر شەو، بە ئاوی خەو دەسۆم،
لە ناو خەوەکانم، تۆیی، بە شێوەیەکی نادروست.
هەر گریانێک، بە بیرت دەچێت،
دڵم، بە تۆ دەگوێم، بە ئاوی ئاهم.

هر شب، در آب خواب غرق می‌شوم،
در خواب‌هایم، تویی، به شکلی نادر.
هر گریه‌ای با یادت همراه است،
قلبم با تو حرف می‌زند، با آب آه‌هایم.​
 
تۆیی، کە بە ناو هەموو گولەکانم دەهات،
هەر گولێک، بە بیرت دەشکۆفێت.
لە ناو زستانی بێ‌تۆ، منم،
دارێکی بێ‌بەر، بە ئاوی گریان دەسۆم.

تو هستی، که با نام همه‌ی گل‌ها می‌آیی،
هر گلی با یادت شکوفا می‌شود.
در زمستان نبودنت، منم،
درختی بی‌ثمر، که با اشک‌هایم پژمرده می‌شوم.​
 
شما برای پاسخ‌دادن باید به انجمن ورود کنید.
کی این تاپیک رو خونده (کل خوانندگان: 6)
عقب
بالا پایین