روانشناسی خاموشی پس از آشوب!

[اقیــانــــــوساقیــانــــــوس عضو تأیید شده است.]

افسردگی: خاموشی پس از آشوب

«هرمن توضیح می‌دهد که افسردگی یکی از شایع‌ترین پیامدهای تروماست. اما افسردگیِ پس از تروما، فقط اندوه نیست؛
بلکه ترکیبی از خستگی روحی، بی‌معنایی و فروریختن امید است.​

 

[اقیــانــــــوساقیــانــــــوس عضو تأیید شده است.]

بازماندگان می‌گویند:

– «احساس می‌کنم هیچ انرژی ندارم.»

– «انگار زندگی رنگش را از دست داده.»

– «هیچ چیز مهم نیست.»

– «دوست ندارم از خواب بیدار شوم.»​

 

[اقیــانــــــوساقیــانــــــوس عضو تأیید شده است.]

این افسردگی از دو ریشه‌ی اصلی سرچشمه می‌گیرد:

1) بی‌قدرتیِ تجربه‌شده در لحظه‌ی تروما

وقتی فرد نتوانسته از خود محافظت کند،
احساس می‌کند دیگر هرگز نمی‌تواند بر زندگی‌اش تأثیر بگذارد.
این حس، به‌تدریج به صورت ناامیدی و تسلیم درونی درمی‌آید.

2) فروپاشی معنای جهان

وقتی باورهای بنیادی درباره‌ی امنیت، عدالت و اعتماد فرو می‌ریزند، جهان دچار تاریکی می‌شود.
افسردگی، واکنش طبیعی به از دست دادن این ستون‌های معنایی است.​

 

[اقیــانــــــوساقیــانــــــوس عضو تأیید شده است.]

این حالت، اغلب با:
▪ بی‌خوابی،
▪ اشتهای کم،
▪ اضطراب،
▪ و افکار منفی درباره‌ی خود
همراه می‌شود.​

 

[اقیــانــــــوساقیــانــــــوس عضو تأیید شده است.]

هرمن تأکید می‌کند که افسردگی قربانیان،
نه نشانۀ «ضعف»، بلکه پیامد مستقیم ضربه‌ی روانی و گسست هویت است.

به‌همین دلیل است که درمان باید از بازسازی امید و بازیابی احساس کنترل آغاز شود.​