عربی فصیح نیز همان عربی است که زبان مشترک بین 25 کشور عربی است.
عربی شعبی نیز همان فصیح است ولی بصورت شکسته و کوچه بازاری شده!
چقدر سخت شد! با یک مثال توضیح می دهیم. فرض کنید وارد فرودگاه رفیق حریری بیروت شده اید و چمدان در دست منتظر تاکسی هستید.
اگر با عربی سنتی و زبان کتب درسی حوزوی بخواهید صحبت کنید فقط می توانید بگویید: اُریدُ یعنی می خواهم. اما نمی دانید تاکسی به عربی چه می شود زیرا تابحال بین قواعد دستور عربی و صرف افعال و تصغیر و جمع مکسر به چنین کلمه برخورد نکرده اید
اما طبق عربی محاوره ای فصیح شما خواهید گفت: اُریدُ سیّارةً یعنی یک ماشین می خواهم.
اما طبق عربی محاوره ای شعبی خواهید گفت: اَرید تَکسی!
این جمله آخر طبق دستور عربی اشتباه است زیرا همزه متکلم وحده مضموم است نه مفتوح.