همگانی روزمرگی

در آخر ما حرف‌های دشمنانمان را از یاد می‌بریم اما سکوت دوستانمان را هرگز.
 
تنها چیزی که الا بهش احتیاج دارم فراموشیه
دلم می خواد هر چی تا اینجا دیدم و شنیدمو یادم بره
 
هر طرف دنیارو چه داخل چه خارج
نگاه میکنی متوجه میشی که دنیا
به یه تکون اساسی نیاز داره
فساد و ظلم یجوری همه جارو فرا گرفته
که واقعا نمیشه کاری کرد ...
 
ماه پشت ابر نه!
اما اشک پشت خنده میماند:))
 
  • Like
واکنش‌ها[ی پسندها]: :)MAHAK
ما در آغوش سرد زمانه هبچکسی بجز خودمان را نداریم.
 
در ایستاترین نقطه هستی به اجبارِ حیات ایستاده‌ام و کاری جز انتظار کشیدن ندارم ...
 
فراموشش کردن
قشنگ مشخصه اکثریت فراموشش کردن
هیچ جای زندگیامون نیست
از صبح تا شب فکر نکنم یک دقیقه هم تو ذهن و فکر کسی بیاد و اهمیت نداره برا کسی که کجاست و چقدر نبودنش طولانی شده
غربتش اصلا برا کسی مهم نیست

امام زمان رو میگم ...
 
تصور مرگ یک نفر آسانترست تا مرگ صد نفر، یا هزار نفر. مصیبت وقتی تکثیر بشود انتزاعی می‌شود. آدم از چیزهای انتزاعی کمتر ناراحت می‌شود.
 
لِیَکْفُرُوا بِمَا آتَیْنَاهُمْ وَلِیَتَمَتَّعُوا فَسَوْفَ یَعْلَمُونَ ﴿۶۶﴾

بگذار آیاتی را که به آنها داده‏ ایم انکار کنند و از لذات زودگذر زندگی بهره گیرند اما به زودی خواهند فهمید! (۶۶)

سوره عنکبوت🥺❤️

چقدر غریبه کردن ما رو با خدا ...
 
  • Like
واکنش‌ها[ی پسندها]: FOROZESH
بزرگ‌ترین ترس ما در برابر مرگ درد نیست. آنچه ما را می‌ترساند این است که باید کسانی را که دوست داریم بگذاریم و به‌تنهایی راهی سفر شویم.
 
عقب
بالا پایین