اخبار ماجرای عجیب تنها باری که هواپیمای پنهانکار آمریکایی F-117 Nighthawk ساقط شد.

  • نویسنده موضوع نویسنده موضوع HIIIS
  • تاریخ شروع تاریخ شروع
تنظیم فرکانس‌های راداری، زمان‌بندی و زاویه نسبی می‌تواند از این ردپای جانبی بالاتر، نهایت استفاده را ببرد؛ کاری که سرهنگ دانی با تنظیم رادارش بر طول موج پایین و «رنگ‌آمیزی» هدف در لحظه آخر انجام داد. امروزه سامانه‌هایی راداری با فرستنده‌های چندطولی‌موج برای مقابله با فناوری پنهانکاری توسعه یافته‌اند.
 
عملیات نیروی متحد ناتو در سال ۱۹۹۹ با هدف متوقف کردن اسلوبودان میلوشویچ، رئیس‌جمهور یوگسلاوی، از طریق یک کارزار عظیم هوایی آغاز شد. در آن زمان، دولت او در حال پاکسازی قومی و اخراج آلبانیایی‌ها، بوسنیایی‌ها و کروات‌ها از مناطق کوزوو، بوسنی و هرزگوین و کرواسی بود.
 
با سابقه‌ای درخشان از موفقیت، بار دیگر از F-117 برای حمله به اهداف حیاتی و زیرساخت‌های مهم دشمن استفاده شد. تیم سرهنگ دانی با رهگیری ارتباطات ناتو و استفاده از اطلاعات دیده‌بانان زمینی توانست مسیر پروازی هواپیماهای نایت‌هاوک را پیش‌بینی کند.
 
در شبی که هواپیمای سرهنگ دوم زیکو سرنگون شد، به دلیل شرایط بد جوی، هواپیماهای پشتیبان الکترونیکی مانند EA-6B Prowler که وظیفه‌ی سرکوب رادارهای دشمن را داشتند، زمین‌گیر شده بودند. دانی اعلام کرد که پس از اطلاع از این وضعیت توسط جاسوسان مستقر در ایتالیا، رادار هدف‌گیری S-125M خود را روشن کرده و آماده‌ی ریسک بیشتر شد.
 
طبق گزارش «نشنال اینترست»:
نایت‌هاوک به دلیل الگوهای پروازی قابل پیش‌بینی و استفاده خلاقانه از رادار باند پایین در کمین افتاد.

گفته می‌شود که هنگام باز شدن درهای مخزن بمب نایت‌هاوک برای پرتاب، مقطع راداری آن به اندازه‌ای افزایش یافت که امکان قفل موفق راداری فراهم شد. در جریان سقوط، زیکو با نیروی G شدیدی دست به گریبان بود و تلاش می‌کرد تا به وضعیت مناسب برای خروج اضطراری برسد.
 
پس از گشودن چتر نجات، او با استفاده از بیسیم نجات خود، یک پیام اضطراری (Mayday) به KC-135 مستقر در منطقه مخابره کرد. زیکو برخلاف دستورالعمل‌های معمول مخفی‌کاری، در حال فرار بیسیم نجات را روشن کرد.
 
در ۲۷ مارس ۱۹۹۹، مسیر پروازی Something Wicked پیش‌تر در مأموریت‌های دیگر F-117 نیز تکرار شده بود؛ برخلاف جنگ خلیج فارس که تاکتیک‌های نایت‌هاوک ایجاب می‌کرد هیچ مسیر پروازی دوبار طی نشود. این ساده‌ترین نمونه‌ی سهل‌انگاری است که به موفقیت تیم پدافندی دانی منجر شد.
 
زیکو در مزرعه‌ای در جنوب رومه، نزدیک بزرگراهی که امروز بخشی از بزرگراه اروپایی E70 است، فرود آمد. او درون یک جوی آب پناه گرفت و در حالی که امواج انفجار بمباران‌های ناتو در بلگراد را احساس می‌کرد، مخفی شد. این خلبان آمریکایی در فاصله‌ی تقریباً دو کیلومتری از محل سقوط جت خود قرار داشت. نیروهای نظامی یوگسلاوی، پلیس و مردم محلی شعاعی چند صد متری پیرامون لاشه‌ی در حال سوختن جت را جستجو کردند.
 
زیکو حدود هشت ساعت بعد توسط یک تیم نجات رزمی نیروی هوایی آمریکا شامل دو فروند هلیکوپتر Sikorsky MH-53 و یک فروند HH-60 Pave Hawk نجات یافت. به دلیل نوشته بودن نام «کاپیتان کن ‘ویز’ دوئل» روی کابین خلبان، رسانه‌ها در ابتدا هویت او را اشتباه اعلام کردند.
 
امروزه قطعاتی از لاشه‌ی این هواپیما در موزه‌ی هوانوردی صربستان در بلگراد به نمایش درآمده است. قطعاتی نیز برای تحلیل و کمک به توسعه‌ی فناوری پنهانکاری به چین و روسیه ارسال شده‌اند. دانی نیز اگزوز تیتانیومی موتور جت را به عنوان یادگاری نزد خود نگه داشت.
 
عقب
بالا پایین