مشاعره |مشاعره با اشعار کاظم بهمنی|

[Mansi]

یک سلامم را اگر پاسخ بگویی می ‌روم
لذتش را با تمام شهر قسمت می ‌کنم

 

[شکوفـہ بـھـاری]

یک سلامم را اگر پاسخ بگویی می ‌روم
لذتش را با تمام شهر قسمت می ‌کنم

من زنی را می‌شناسم در قیامت بگذریم
حرف‌هایی هست که روز مبادا می‌زنم

 

[~راوـــی~]

منم آن شاعر دل‌خون که فقط خرج تو کرد
غزل و عاطفه و روح هنرمندش را

 

[شکوفـہ بـھـاری]

منم آن شاعر دل‌خون که فقط خرج تو کرد
غزل و عاطفه و روح هنرمندش را

از سحر عطر دل‌انگیز تو پیچیده به شهر
باز دیشب چه کسی خواب تو را دیده به شهر

 

[Mansi]

روی زرد و لرزشت را از که پنهان می‌کنی؟
نقطه ضعف برگ ‌ها را باد پیدا می کند

 

[شکوفـہ بـھـاری]

روی زرد و لرزشت را از که پنهان می‌کنی؟
نقطه ضعف برگ ‌ها را باد پیدا می کند

دل کندن از یک خانه را دشوار دیدی؟
آیا تو هم با چشم باز و خیس از اشک

 

[Mansi]

کم اگر با دوستانم می‌‌نشینم جرم توست
هر کسی را دوست دارم در تو رؤیت میکنم

 

[شکوفـہ بـھـاری]

کم اگر با دوستانم می‌‌نشینم جرم توست
هر کسی را دوست دارم در تو رؤیت میکنم

ماجراهایی که با من زیر باران داشتی
شعر اگر می‌شد قریب پنج دیوان داشتم

 

[Mansi]

من به بعضی چهره ‌ها چون زود عادت میکنم
پیش‌شان سر بر نمی آرم، رعایت میکنم

 

[شکوفـہ بـھـاری]

من به بعضی چهره ‌ها چون زود عادت میکنم
پیش‌شان سر بر نمی آرم، رعایت میکنم

مثل یک غنچه که از چیده شدن می‌ترسید
خیره بودم به تو و جرئت لبخند نبود