مشاعره |مشاعره با اشعار فریدون مشیری|

[AlirixAlirix عضو تأیید شده است.]

در خموشی‌های من فریادهاست
آنکه دریابد چه می‌گویم کجاست

 

[Delaram*]

تو پنداري که دارد خاطري از هر چه غم آزاد
اما من به چشم خويش مي بينم
به آن تندي که آتش مي دواند شعله در نيزار
به آن تلخي که مي سوزد تن ايينه در زنگار
دارد از درون خويش مي پوسد

 

[شکوفـہ بـھـاری]

تو پنداري که دارد خاطري از هر چه غم آزاد
اما من به چشم خويش مي بينم
به آن تندي که آتش مي دواند شعله در نيزار
به آن تلخي که مي سوزد تن ايينه در زنگار
دارد از درون خويش مي پوسد

در این همه ابر، قطره‌ای باران نیست؟
از هیچ طرف صدایی از یاران نیست؟

 

[.بَهاران..بَهاران. عضو تأیید شده است.]

تو رفته‌ای که عشق من از سَر به در کنی
من مانده‌ام که عشق تو را تاج سَر کنم ..

 

[شکوفـہ بـھـاری]

تو رفته‌ای که عشق من از سَر به در کنی
من مانده‌ام که عشق تو را تاج سَر کنم ..

من به ویرانه‌ های دل چون بوم، روزگاری‌ست های و هو دارم
ناله‌ای دردناک و روح‌گداز بر سر گور آرزو دارم

 

[~راوـــی~]

من آن ستارهٔ صبحم که دیدگان تو را
به خواب تا نسپارم، نمی‌شوم خاموش