پزشکی سندرم شوگرن

[serena]

عوامل خطر بیماری شوگرن
سندرم شوگرن معمولاً در افرادی با یک یا چند فاکتور خطر شناخته شده رخ می‌دهد، از جمله:

سن. سندرم شوگرن معمولاً در افراد بالای 40 سال تشخیص داده می‌شود.
جنس. زنان بسیار بیشتر مستعد ابتلا به سندرم شوگرن هستند.
بیماری روماتیسمی. معمولاً افراد مبتلا به سندرم شوگرن، به یک بیماری روماتیسمی دیگر هم مبتلا هستند، مانند آرتریت روماتوئید یا لوپوس.

 

[serena]

عوارض بیماری شوگرن
شایع‌ترین عارضه سندرم شوگرن، درگیری چشم و دهان شما است.
حفره‌های دندانی. از آنجایی که نقش بزاق، محافظت‌کنندگی از دندان در برابر باکتری‌های ایجادکننده حفره است، در صورت خشکی دهان، مستعد ابتلای به حفره‌های دندانی خواهید بود.

 

[serena]

عفونت‌های مخمری. افراد مبتلا به سندرم شوگرن بیشتر مستعد ابتلا به برفک دهانی هستند. برفک‌های دهانی، نوعی عفونت مخمری در دهان به‌حساب می‌آیند.
مشکلات بینایی. خشکی چشم می‌تواند منجر به حساسیت به نور، تاری دید و آسیب قرنیه شود.
ضایعات پوستی.

 

[serena]

به دنبال قرارگیری در زیر نور آفتاب، ممکن است مشکلاتی مانند خشکی پوست، ضایعات پوستی واسکولیت و لکه‌های خونی پورپورا بر روی سطح پوست ظاهر شود.

 

[serena]

عوارض با شیوع کمتر که می‌توانند بر روی سایر نقاط بدن تأثیر بگذارند، عبارت‌اند از:
ریه‌ها، کلیه‌ها و کبد. التهاب می‌تواند باعث ذات‌الریه، برونشیت یا سایر مشکلات در ریه‌های شما شود. از طرفی احتمال مشکلات عملکرد کلیه و ایجاد هپاتیت یا سیروز در کبد (cirrhosis) شما وجود دارد.
گره‌های لنفاوی. درصد کمی از افراد مبتلا به سندرم شوگرن به سرطان غدد لنفاوی یا همان لنفوم (lymphoma) مبتلا می‌شوند.
اعصاب. شما ممکن است بی‌حسی، احساس سوزن‌سوزن شدن و سوزش در دست‌ها و پاها را تجربه کنید. این علائم با عنوان نوروپاتی محیطی نیز شناخته می‌شوند.

 

[serena]

تشخیص بیماری شوگرن
از آنجایی که علائم و نشانه‌های بیماری شوگرن از فردی به فرد دیگر متفاوت است، تشخیص این بیماری دشوار بوده و در برخی از موارد ممکن است به‌عنوان علائم ناشی از بیماری‌های دیگر تلقی شود. همچنین عوارض جانبی برخی از داروها می‌توانند علائم و نشانه‌های سندرم شوگرن را تقلید کنند.

آزمایش‌ها می‌توانند به رد سایر شرایط احتمالی و به تشخیص سندرم شوگرن کمک کنند.