شعر °اشعار تک بیتی°

[FarzaneFarzane عضو تأیید شده است.]

مثل لباس پهن شده روی بند رخت
با باد در نبرد و گلاویز گیره ام ...

 

[بـرکـهبـرکـه عضو تأیید شده است.]

شِکوہ دارم از کسی که با دلـم یاری نکرد

دل به او بخـشیدم و هـرگز وفـاداری نکـرد

#پروانه_حسینی

 

[FarzaneFarzane عضو تأیید شده است.]

گفتی: غزل بگو! چه بگویم؟ مجال کو؟
شیرین من، برای غزل شور و حال کو؟...

 

[بـرکـهبـرکـه عضو تأیید شده است.]

پروانه سوخت یک شب و آسود جان او
ما عمرها ز داغ جفای تو سوختیم


#رهی_معیری

 

[!!AMINKHAN!!!!AMINKHAN!! عضو تأیید شده است.]

طلوع گرم چشمانت مرا صادق‌ترین صبح است
اگرنه کار خورشید جهان عادت شده ما را

 

[FarzaneFarzane عضو تأیید شده است.]

طاعت آن نیست که بر خاک نهی پیشانی
صدق پیش آر که اخلاص به پیشانی نیست

 

[بـرکـهبـرکـه عضو تأیید شده است.]

شده یک خاطره ناگاه دلت را ببرد...؟

عطر گیسوی کسی، رنگ لباسی، چیزی!


#رضاترکمان

 

[FarzaneFarzane عضو تأیید شده است.]

دل را قرار بخشد تکـرار خاطر دوست
ورنه عبث مروری‌ست تکرار زندگانی

 

[CarNeliaNCarNeliaN عضو تأیید شده است.]

که کیمیای سعادت، سکوت بود، سکوت
چه زخم‌ها که نخوردم من از زبانِ خودم

 

[FarzaneFarzane عضو تأیید شده است.]

برگ زردی با سماجت شاخه را چسبیده بود
دست‌های خویش و دامان تو ام آمد به یاد