محفل ادبی [ ژانر نویسی : ایـنایـی کـه ... ]

اینایی که شهامت رویایی باهات ندارن و پشتت حرف می‌زنن... آدم‌های عجیبی هستن!
 
اینایی که کنارشون گذر زمان رو احساس نمیکنی و میدونی که نمیتونی باهاشون آینده‌ای داشته باشی.
 
اینایی که دم از نقد بشر می‌زنن ولی سر تاپای رفتارهاشون پر از غیر انسانی بودنه.
 
اینایی که اسم خودشون رو می‌ذارن رفیق و هر وقت بیکارن میان سمتت.
 
اینایی که ادعای دوستی دارن ولی باهات راحت نیستن ده هیچ می‌تونن بدتر از دشمن باشن:)
 
اینایی که براشون ده خط می‌نویسی و با یک اوکی، باشه و اوهوم تموم می‌کنن بحث رو، ده هیچ رومخ‌ترن!
 
اینایی که رفیقن ولی رفتاراشون با بقیه صمیمی‌تر از توئه و ده هیچ می‌تونن حال آدم رو بگیرن.
 
اینایی که عاشق کسی هستن و اعتراف نمی‌کنن ده هیچ ترسوتر از چیزی هستن که نشون می‌دن!
 
اینایی که خودشون غم دارن ولی جلو بقیه می‌خندن، ده هیچ مهربون‌تر از آدمایی هستن که دورمونم پس مراقبشون باشین:)
 
اینایی مغزشون خالیه ولی مدعی و پر سر و صدان، اینا رو متاسفانه نمیشه کاری کرد. از اینا فقط فرار کنید.
 
عقب
بالا پایین