آخرین محتوا توسط اقیــانــــــوس

بعضی وقتا دلت می‌خواد با کسی حرف بزنی... ولی می‌دونی که هیچ‌کس نیست که بفهمه. این بیشتر از تنهایی درد داره. ناطور دشت - جی. دی. سلینجر

او رفت بدون آنکه بداند ماندنش چقدر برای دیگری معنا داشت. و بعضی رفتن‌ها، آدم را تا آخر عمر جا می‌گذارد. سی‌ونه‌ پله - جان باکن

وقتی کسی که دوستش داری می‌ره، صداش تا سال‌ها توی دیوارها می‌مونه. اما هیچ‌کس جز تو نمی‌شنوه. خانه‌ی ارواح - ایزابل آلنده

تو نیامدی، ولی غیبتت بیشتر از حضور آدم‌های بسیاری در زندگی‌ام ماند. نامه به کودکی که هرگز زاده نشد - اوریانا فالاچی

هر شکستی، مقدمه‌ی یک شروع دوباره است. جایی که زمین خوردی، همون‌جاست که یاد می‌گیری دوباره بلند شی. شما عظیم هستید - مسعود لعلی

همیشه لحظه‌ای هست که می‌فهمی هیچ‌کس منتظر تو نیست، حتی اگر برگردی. و همون لحظه‌ست که دیگه برنمی‌گردی. دفترچه ممنوع - آلبرتو موراویا

هر روز، فرصتی‌ست برای شروع دوباره. حتی اگر هزار بار افتاده باشی. ملت عشق - الیف شافاک

هیچ‌چیز به اندازه‌ی ایستادن در میان جمعیتی که تو را نمی‌شناسند، احساس تنهایی را عمیق نمی‌کند. سرزمین موعود - باراک اوباما

آدم گاهی چنان ساکت می‌شود که حتی دل خودش هم نمی‌فهمد دارد می‌میرد، نه زندگی می‌کند. پیاده‌روی در ماه - ناتالی گلدبرگ

غم بعضی آدم‌ها، مثل عطر کهنه‌ست؛ هرجا بری، بوش باهاته، حتی اگه سال‌ها ازشون گذشته باشه. ملت عشق - الیف شافاک

بعضی شب‌ها آن‌قدر طولانی‌اند که آدم به همه چیز فکر می‌کند. به تمام اشتباهاتش، به کسانی که از دست داده، به حرف‌هایی که باید می‌زد و نزده. و وقتی صبح می‌شود، تنها چیزی که باقی مانده، سنگینی یک قلب است که انگار از خاطره ساخته شده. هیچ‌کس هم نمی‌پرسد شب چه گذشت؛ چون برای دیگران، روز تازه‌ای شروع...

دردناک‌ترین تنهایی، داشتن کسی در قلبت است که در زندگی‌ات نیست. ملت عشق - الیف شافاک

وقتی تنها کسی که دنیا را برایت معنی می‌کرد، دیگر آنجا نباشد، بقیه‌ی دنیا فقط دیوار است. اتاق - اِما داناهیو

ما کنار هم راه می‌رفتیم، اما هیچ‌کدام حرفی نمی‌زدیم. سکوت بین ما سنگین بود، نه از جنس آرامش، بلکه از جنس دیواری که آهسته، بی‌صدا و بی‌رحم بالا رفته باشد. پسر خائن - کریستوفر ایشروود

مه همه‌چیز را بلعیده بود، جز حس تنهایی که سنگین‌تر از هوا روی شانه‌هایم نشسته بود. زنی در مه - جوزف کنراد