انجمن رمان کافه نویسندگان

🔸🔸🔸 من کیم؟ مُرغی که بهر نَغمه در بَندش کنند از پریدن ناامید ، از سَر بریدن بی نَصیب...

بسمه تعالی به راه عشق فتادم که از غمی برهم / ز چاله پای درآمد ولی به چاه افتاد اشعار نظم همواره دلنشین‌تر، شیرین‌تر و رساتر از اشعار سپید بوده و هستند؛ قلمی که به ریتم و وزن عادت کرده، به راحتی می‌تواند هر نوع جادویی از کلمات را بسازد و کام مخاطب را با شیوایی کلام شیرین کند. بسیار اندک‌اند...

می توانم در اندوه دست و پا بزنم در همه ی برکه هایش به آن عادت کرده ام اما کوچک ترین تکان خوشی پاهایم را سست می کند و همچون مستان راهم را نمی شناسم مگذار کسی خنده ای کند مستی ام از آن نوشیدنی تازه بود همین! قدرت چیزی نیست جز درد و رنج ناتوان، و اسیر نظم و انضباط تا وقتی که سنگین شود و سرنگون به غول...

توفانی عبوس آسمان را دربر کشیده‌است و از بورانِ برف گردابی بر آورده گاه چون درنده‌ای زوزه می‌کشد و گاه چون کودکی می‌گیرد لحظه‌ای خَس و خاشاک را به بام کهنه می‌کوبد و گاه چون مسافری مانده از راه بر پنجره می‌زند کلبه‌ی کهنه‌ی ما اما تاریک و غم‌افزاست بانوی پیر سرم! چرا پای پنجره چنین خموش...

ا خنده گفت من که وبلاگ تو را نمی‌خوانم. از شعر و شاعری خوشم نمی‌آید و تو هم که مدام از این چیزها می‌نویسی. (+) اول توی ذوقم خورد؛ اما بعد فکر کردم چه خوب. هر چه تعداد شرکای من در عشق به شعر کمتر بهتر. خب او هم یکی از هزارانی بود که شعر و شعرخوانی و متعلقاتش را بیهوده می‌دانست و حتی برای یک...

نویسندگی و گویندگی ، در بعضی امور، شرایط مشترک و در برخی، شرایط مخصوص به خود را دارند.از این روبه نکاتی چند از شرایط نویسندگی و گویندگی می پردازیم. ۱) بیش از هر چیز اعتماد بنفس ، خودباوری،شهامت،شجاعت و همت لازم است.باید به گفته و نوشته خود ایمان داشت وبا زبانی که از قلب آمیخته به اطمینان است سخن...

در بهار از من مرنج،ای باغبان، گاهی اگر یادی از بی برگیِ فصل خزان آرم تو را هاتف اصفهانی

پندی برای یک عمر؛ نگذار مردم درباره ات زیاد بدانند.

« اندرین گوشه‌ی خاموش فراموش شده کز دم سردش هر شمعی خاموش شده یاد رنگینی در خاطر من گریه می انگیزد ... . » - هوشنگ ابتهاج.