درد و دل ادبی کاربران

[مرصـادمرصـاد عضو تأیید شده است.]

ارامشم کجایی؟
وقتی آرامش آدم نباشه آدم می‌تونه زندگی کنه؟
نه نمیتونه!
@Marilyn Monroe

 

[مرصـادمرصـاد عضو تأیید شده است.]

دلم یه سفر بی بازگشت از اون همیشگیا میخواد...
@خط سیاه

 

[مرصـادمرصـاد عضو تأیید شده است.]

آخه خدا تا کی؟
تا کی میخوای عذاب جهنم رو تو این دنیا نشونم بدی؟
@Jacklin

 

[Kallinu]

در چشم همه روی لبم خنده نشاندم
در حال فرو خوردن بغضی سرطانی

@Atryssa.RA بخند : )​

 

[مرصـادمرصـاد عضو تأیید شده است.]

در چشم همه روی لبم خنده نشاندم
در حال فرو خو*ردن بغضی سرطانی

@Atryssa.RA بخند : )​

باشه قبوله منم می‌خندم از امروز : )
@Jacklin

 

[هیوم]

این نیز بگذرد...

 

[مرصـادمرصـاد عضو تأیید شده است.]

دنیا که گذشت اما یادت نگذشت از یادم
تا کجا خواهی بود در ذهن این خسته دل و کور دو چشم
@هیوم

 

[هیوم]

سعی کنید بخندید.. سعی که نه، با تمام توان لبخند بزنید.
اگر گاهی غمگین شدی، با تمام وجود بغلش کن...
خنده مثل شاخ و برگ میمونه و سر زنده‌ات می‌کنه اما غم ریشه‌هات رو عمیق تر می‌کنه.
اگر گاهی وقتا غم رو به دلت راه ندی، نمی‌تونی درختی با شاخ وبرگ سرزنده و ریشه عمیق داشته باشی...

 

[هیوم]

اگر قرار باشه غمگین‌ترین آدم روی زمین باشه... من هم جزو یکیشونم. من غم رو دوست دارم... چون باهاش قدرت میگیرم، اطرافم رو می‌شناسم.. ولی آدم خوش خنده‌ای هستم...
از درون گاهی وقتا نابود میشم اما لبخند بر لبم هست...
اگر لبخند نزنی، خودت رو کشتی...
حتی تو اوج غم بخند...
همونی که میگه، خنده‌ی تلخ من از گریه غم‌انگیز تر است..
و خدا می‌دونه این لبخند تلخ چقدر میتونه جذاب باشه...

 

[مرصـادمرصـاد عضو تأیید شده است.]

تنهایی رو دوست دارم چون هیچ وقت تنهام نمی‌زاره...