{به نام خدا}
«امشب، دریاها سیاهاند!
باد، زمزمهگرِ سیاه است.
پرنده و گیلاسها سیاهاند!
دلِ من روشن است؛
تو خواهی آمد!»
— شمس لنگرودی 🌙
آخرین ویرایش توسط مدیر:
دلنوشته ✪✦─ محمد شمس لنگرودی ─✦✪
- نویسنده موضوع Melica
- تاریخ شروع
{به نام خدا}
«امشب، دریاها سیاهاند!
باد، زمزمهگرِ سیاه است.
پرنده و گیلاسها سیاهاند!
دلِ من روشن است؛
تو خواهی آمد!»
— شمس لنگرودی 🌙
از پس اين روزهاي تلخ، روزي هست.
روزي که نميداني چگونه فرا ميرسد!
از کجا ميآيد،
چگونه تو را ميیابد
در ظلماتي چنين بيروزن
که نامت حتي
وانهاده تو را رفته است!
((شمس لنگرودي))
روزي که نميداني چگونه فرا ميرسد!
از کجا ميآيد،
چگونه تو را ميیابد
در ظلماتي چنين بيروزن
که نامت حتي
وانهاده تو را رفته است!
((شمس لنگرودي))
آخرین ویرایش توسط مدیر:
در كوچه، خيابان، مترو
صداي تو را ميشنوم!
در خانه، سكوت، روياها...
ميگويند ديوانهام!
ميگويم ديوانه اگر بودم،
كه صداي شما را ميشنيدم!
((شمس لنگرودی))
صداي تو را ميشنوم!
در خانه، سكوت، روياها...
ميگويند ديوانهام!
ميگويم ديوانه اگر بودم،
كه صداي شما را ميشنيدم!
((شمس لنگرودی))
آخرین ویرایش توسط مدیر:
صبح،
سوار بر قطار ستارگان سحرگاهي از راه رسيد
تو نيامدي!
گنجشکهاي منتظر،
دور خانهي من نشستند.
و به هر سايه، به خود لرزيدند
تو نيامدي!
شعر از دلم به دهانم
از لبهايم به دلم پر کشيد!
تو نيامدي!
آفتاب،
از سر سروها، به انتهاي خيابان سر کشيد!
تو نيامدي!
مه ميداند که بايد برخيزد
و به خانه!ي خود بيايد...
در سينهي من!
((شمس لنگرودی))
سوار بر قطار ستارگان سحرگاهي از راه رسيد
تو نيامدي!
گنجشکهاي منتظر،
دور خانهي من نشستند.
و به هر سايه، به خود لرزيدند
تو نيامدي!
شعر از دلم به دهانم
از لبهايم به دلم پر کشيد!
تو نيامدي!
آفتاب،
از سر سروها، به انتهاي خيابان سر کشيد!
تو نيامدي!
مه ميداند که بايد برخيزد
و به خانه!ي خود بيايد...
در سينهي من!
((شمس لنگرودی))
آخرین ویرایش توسط مدیر:
در انتظار توام...
در چنان هوايي بيا
که گريز از تو ممکن نباشد
تو
تمام تنهاييهايم را
از من گرفتهاي
خيابانها
بيحضور تو
راههاي آشکار جهنماند
((شمس لنگرودي))
در چنان هوايي بيا
که گريز از تو ممکن نباشد
تو
تمام تنهاييهايم را
از من گرفتهاي
خيابانها
بيحضور تو
راههاي آشکار جهنماند
((شمس لنگرودي))
آخرین ویرایش توسط مدیر:
تنهاییها عمیقاند
عمیق
مثل صورت مردگان
حلزونها چهقدر تنهایند
به جز آشیانهی خود همراهی ندارند
تنهاییها عمیقاند ، آشیانهی کوچکم
و تو در خاموشیهایم میدرخشی
در آتش و روشنی میدرخشی
و من آنقدر دوستت دارم
که فراموش میکنم
زندگی
با بلعیدن زندگان است تنها که ادامه دارد
((شمس لنگرودی))
عمیق
مثل صورت مردگان
حلزونها چهقدر تنهایند
به جز آشیانهی خود همراهی ندارند
تنهاییها عمیقاند ، آشیانهی کوچکم
و تو در خاموشیهایم میدرخشی
در آتش و روشنی میدرخشی
و من آنقدر دوستت دارم
که فراموش میکنم
زندگی
با بلعیدن زندگان است تنها که ادامه دارد
((شمس لنگرودی))
آخرین ویرایش توسط مدیر:
آتش باشي
براي تو هيزم ميشوم
دريا بروي
پارو
تو هميشه درست پنداشتهاي
دل من
شبيه تكه سنگي است
كه ميخواهم
تو با همه خستگيهايت
يك لحظه
به من تكيه كني
((شمس لنگرودي))
براي تو هيزم ميشوم
دريا بروي
پارو
تو هميشه درست پنداشتهاي
دل من
شبيه تكه سنگي است
كه ميخواهم
تو با همه خستگيهايت
يك لحظه
به من تكيه كني
((شمس لنگرودي))
آخرین ویرایش توسط مدیر:
به حرف تو رسيدهام
به حروفِ نام تو!
باقي حرفها را براي چه اختراع کردهاند
ترکيبشان
جز دروغي براي ادامه زندگي نيست!
((شمس لنگرودي))
به حروفِ نام تو!
باقي حرفها را براي چه اختراع کردهاند
ترکيبشان
جز دروغي براي ادامه زندگي نيست!
((شمس لنگرودي))
آخرین ویرایش توسط مدیر: