مثل برق رفت از جلو چشمام
یهو لیز خورد از لای دستام
دیگه نیست اون مرهم زخمام…
جای لب سرخش روی لب هام
میدونم براش سخته نمیتونه منو ببخشه
الان کجایی رو نقشه
خوشحالی تموم شده رفته
این قولو به هم دیگه میدیم…
از یاد همدیگه نمیریم
اگه یروزیم همو دیدیم
نمیدونیم که چی میشه فردا
چی میسازه این زندگی از ما
رفت گذاشت منو تنها…
دلش تنگ میشه اما