داشتم فکر میکردم من اصلا ذوق کردن و هیجان زده و خوشحال شدن و خندیدن و ناراحت بودن و گریه کردنو بلد نیستم، واقعا خانواده ایرانی متعصب چه بلایی میتونه سر آدم بیاره که بخاطر آبرو و شرم و حیا و نظرِمردم بچه رو مجبور میکنن خودسانسوری رو یاد بگیره و تمرین کنه
مشکل اینکه همش دارم با بقیه بحث می کنم تا اینقدر جنسیت زده نباشن، اما از یه جایی به بعد دارم بیخیال میشم چون حرف تو گوششون نمیره. منم زره تنم نیست خسته شدم دیگه.