دفترچه خاطرات [ دفترچه خاطرات پناه ]

[پناه.]

گاهی لازم است یک «خب که چی؟» بزرگ با فونت زیبا در ذهنت آویزان کنی. شاید در نگاه اول مسخره و شاید بی‌معنی به نظر برسد، اما در طولانی مدت نتایج شگفت‌انگیزی دارد.

 

[پناه.]

کاش دستم به دلت می‌رسید
دستمال گلداری از شعر
دورش می‌بستم
تا همه بدانند
دلتنگی‌های تو صاحب دارد... .
«به وقت دلتنگی»

 

[پناه.]

مراعات حال خودم رو کردن بهترین لطف در حق خودمه.
نه با خاطره بازی، نه با زبون‌بازی.
با هیچی حال خودمو خراب نمی‌کنم.
«به وقت دلتنگی»

 

[پناه.]

روزهای رفته زندگی را ورق میزنم
چه خاطراتی که زنده نمیشوند
چه روزها که دلم میخواست تا ابد تمام نشود
چه روزها که هر ثانیه اش یک سال گذشت
چه فکرها که ارامم کرد
چه فکرها که روحم را ذره ذره فرسود
چه لبخندهایی که بی اختیار
برلبانم نقش بست
چه اشکهایی که بی اراده
از چشانم سرازیر شد
چه آدمها که دلم را گرم کردند
چه آدمها که دلم را شکستند
چه چیزها که فکرش را هم نمیکردم وشد
چه آدمها که شناختم و چه آدمها
که فهمیدم هیچگاه نمیشناختمشان
وچه........
وسهم من از این همه , یادش بخیر میشود
کاش ارمغان روزهایی که گذشت
آرامشی باشد از جنس خدا
آرامشی که هیچگاه تمام نشود....

 

[پناه.]

کاش یا نشه، یا اگه شد بهترینش باشه.

 

[پناه.]

یادمه روزایی رو که توی خونهٔ مادربزرگ برام پشه‌بند می‌بستی و خوشخواب می‌ذاشتی زیرش و همه میشدن حسودِ منو تو. یواشکی در گوشم می‌گفتی: « اهمیت نده، فقط ستاره‌ها رو بشمار و راحت یخواب»
چه بچگی خوبی برام رقم زدی.
حالا من موندم و یه دنیا خاطره و یه سنگ قبر سرد.💔

 

[پناه.]

خاطرات کودکی با تو معنا پیدا می‌کنه برام. همیشه حضورت رو حس می‌کنم کنارم.

 

[پناه.]

هنوز هیچ حسی شبیه تو نیست
کنار تو درگیر آرامشم

 

[پناه.]

امن‌ترین رفیق روزهای تنهایی! ریحانه جانم🌸
دیشب که جلوی چشمام خط ممتد و سفید روی مانیتور، مثل پتک به سرم می‌کوبید که دیگه ندارمت، که دیگه نیستی، که دیگه چشمای نازت رو نمی‌بینم و سنگ صبورم رو دارم از دست میدم، نمی‌تونی حتی فکرش رو هم بکنی که چه بلایی سرم اومد. نمی‌تونی تصور کنی که هنوزم که هنوزه قلبم می‌لرزه از حس نداشتنت و نبودن گرمای وجودت توی سرمای زندگیم ، چه‌ها که نکشیدم.
خدا رو شاکرم و هزاران بار ممنونش‌هستم که به دنیا برگشتی.
تولد دوباره‌ات مبارکتون باشه رفیق روزهای سخت مینا❤️
بماند به یادگار
۱۴۰۵/۶/۱۹