روانشناسی نشانه‌های کودک دارای اعتماد به نفس بالا

°•نشانه‌های کودک دارای اعتماد به نفس بالا•°

 
آخرین ویرایش:

1

کودک برای خود ارزش و احترام قائل است.


2

با دیگران به خوبی ارتباط برقرار می‌‌کند.


3

به توانایی های خود اعتماد دارد.


4

انتقاد را بدون احساس خشم و گرفتن حالت تدافعی می‌پذیرد.


5

تجارب جدید را می‌پذیرد.​


6

توانایی تحمل شکست را دارد.​


7

می‌تواند احساساتش را ابراز کند.​


8

می‌تواند نظرش را برای دیگران بیان کند.​


9

در موقعیت‌های اجتماعی احساس راحتی و شادی می‌کند.​


10

در موقعیت‌های اجتماعی شرکت می‌کند.
 
آخرین ویرایش:
۱. کودک برای خود ارزش و احترام قائل است:

یعنی خود را انسانی دوست‌داشتنی و بااهمیت می‌داند، بدون آنکه به خودبرتربینی دچار باشد. چنین کودکی می‌تواند مرزهای سالمی با دیگران ایجاد کند و در برابر آزار یا تحقیر بایستد. این عزت نفس پایه اصلی شجاعت، تلاش و امیدواری او در زندگی است.
 
۲. با دیگران به خوبی ارتباط برقرار می‌کند:

کودک می‌تواند حرف دیگران را گوش کند، نوبت را رعایت کند و منظور خود را روشن بیان نماید. او از راه کلام، زبان بدن و همدلی پلی به سمت همسالان و بزرگسالان می‌زند. این مهارت از انزوای اجتماعی جلوگیری کرده و پایه دوستی‌های عمیق را می‌سازد.
 
۳. به توانایی‌های خود اعتماد دارد:

کودک می‌داند که می‌تواند از پس چالش‌ها برآید و برای حل مسائل تلاش کند. این اعتماد به او انگیزه می‌دهد تا بدون ترس از شکست، کارهای تازه را شروع کند. او نه منتظر تأیید همیشگی دیگران است و نه با کوچکترین مشکل تسلیم می‌شود.
 
۴. انتقاد را بدون خشم و حالت تدافعی می‌پذیرد:

کودک به جای واکنش تند یا فرار، انتقاد را اطلاعاتی برای بهتر شدن می‌بیند. او می‌تواند بگوید «حق با توست» یا «روی این بخش کار می‌کنم». این ویژگی نشانه سلامت روان و قدرت تحمل بازخورد منفی است.
 
۵. تجارب جدید را می‌پذیرد:

کودک از ناشناخته‌ها نمی‌ترسد و با کنجکاوی به موقعیت‌ها، غذاها، بازی‌ها یا درس‌های تازه نزدیک می‌شود. او می‌داند که امتحان کردن چیز جدید همیشه موفقیت‌آمیز نیست، اما ارزش یادگیری دارد. این ویژگی او را در دنیای در حال تغییر، منعطف و خلاق نگه می‌دارد.
 
۶. توانایی تحمل شکست را دارد:

کودک می‌تواند ببازد، اشتباه کند یا در امتحان نمره بد بگیرد، بدون آنکه فرو بریزد یا خود را بی‌ارزش بپندارد. او شکست را پایان راه نمی‌بیند، بلکه پله‌ای برای تمرین و یادگیری می‌داند. این تاب‌آوری، او را از افسردگی و درماندگی در بزرگسالی دور می‌کند.
 
۷. می‌تواند احساساتش را ابراز کند:

کودک کلماتی برای غم، خشم، ترس یا شادی خود دارد و می‌تواند بگوید «ناراحتم چون...» یا «از این اتفاق خوشحال شدم». او احساساتش را در بدن حبس نمی‌کند و پرخاشگری یا بیماری‌های روان‌تنی نشان نمی‌دهد. ابراز سالم هیجان، کلید روابط صمیمانه و آرامش درونی است.
 
۸. می‌تواند نظرش را برای دیگران بیان کند:

کودک جرئت دارد در جمع مخالفت کند، پیشنهاد تازه بدهد یا از حق خود دفاع نماید، بدون آنکه پرخاشگر یا ترسان باشد. او می‌داند که نظرش به اندازه نظر دیگران ارزش دارد. این جرات‌ورزی از قربانی شدن در روابط و تصمیمات ناعادلانه جلوگیری می‌کند.
 
عقب
بالا پایین