روانشناسی چرا تروما فراموش میشود؟
- نویسنده موضوع اقیــانــــــوس
- تاریخ شروع
🔅«در هر سه موج تاریخی مطالعهی تروما هیستری، نوروز جنگ و خشونت خانگی یک الگوی تکراری وجود دارد:
1 ابتدا، نوعی از آسیب روانی ناگهان وارد آگاهی اجتماعی میشود.
2 بعد، پژوهشگران و درمانگران با اشتیاق و همدلی به شنیدن و ثبت تجربهی قربانیان میپردازند.
3 سپس، با واکنشهای دفاعی نهادهای قدرت مواجه میشوند: انکار، تحقیر، سانسور.
4 در نهایت، موضوع تروما دوباره به حاشیه رانده میشود، قربانیان دوباره ساکت میشوند، و دانش بهدستآمده به فراموشی سپرده میشود.
🔅این الگوی تکراری، فقط به دلیل فقدان دادههای علمی یا روشهای تحقیق نیست؛ بلکه ریشه در ساختارهای اجتماعی دارد.
🔅زیرا حقیقت تروما، همواره ساختار قدرت را تهدید میکند.
🔅زیرا حقیقت تروما، همواره ساختار قدرت را تهدید میکند.
🔅عامل آزار معمولاً قدرتمند است: پدر، شوهر، رئیس، ارتش، دولت.
🔅و قربانی، معمولاً بیقدرت: زن، کودک، سرباز ساده، زندانی.
🔅و قربانی، معمولاً بیقدرت: زن، کودک، سرباز ساده، زندانی.
🔅پذیرفتن حقیقتِ تروما، یعنی پذیرفتن نابرابری قدرت و این برای بسیاری، پذیرفتنی نیست.
🔅در نتیجه، هم روانپزشکی و هم جامعه، بارها به این چرخهی آشنای فراموشی بازمیگردند. و قربانیان، برای شنیده شدن، باید هر بار از نو مبارزه کنند.
🔅در نتیجه، هم روانپزشکی و هم جامعه، بارها به این چرخهی آشنای فراموشی بازمیگردند. و قربانیان، برای شنیده شدن، باید هر بار از نو مبارزه کنند.
کی این تاپیک رو خونده
(کل خوانندگان: 1)