همگانی از من به تو نصیحت

بیشتر از تنهایی از همدم نامردت بترس
 
درددل با تعداد زیاد ادما تور وسبک میکنه، فقط با تعداد محدودی که وسعت درک شون بالاست از خودت و برنامه هات و ترس ها و اضطراب هات بگو
 
بچه که بودم بابام یه جمله میگفت که برام جالب بود. می گفت:
"آدما رو در برخورد با منافعشون بشناس"
الان که بزرگتر شدم، نقدهایی به جمله هم دارم اما یه نکته مهم توش هست و اونم اینه که:
"منافع آدما اگه تغییر کنه
احتمالا برخورد و رفتارشون هم عوض میشه
"
به این فکر کن، همین!

‌‌‎‌‌‎‎‌‎‎‌‌‌‌‌‌
 
وقتی کسی باهاتون درد و دل می‌کنه، یعنی می‌دونسته شما به نحوی می‌تونید حالشو بهتر کنید.
شعور اینو داشته باشید که درست گوش کنید، با توجه به شناختی که ازش دارید کمکش کنید و از گفتن جمله های “وای برو بابا توام سخت گرفتی، این‌که چیزی نیست من بدترشو داشتم. خوشی زده زیر دلت و امثالهم پرهیز کنید.”
سطح دغدغه هیشکی مسخره نیست.
موضوع اینه که یا ما از اون سطح گذشتیم،
یا هنوز بهش نرسیدیم.


‌‌‎‌‌‎‎‌‎‎
 
با حرف زدن میشه حلش کرد؛ اما خیلی پیچیده اش نکنید.
 
سر هر موضوع ذوق زده نشید
چون همون موقع یه اتفاق میفته و ذوقتون کور میشه
 
طوری رفتار کن طوری حرف بزن کاری کن که هرکسی تو رو میبینه برای اون کسی که تو رو تربیت کرده دعای خیر کنه...
 
عاشق «پتانسیل» آدما نشو!
عاشق «واقعیتشون» باش.
اینکه «می‌تونه چقدر خوب باشه» یه خیالِ الکیه!
اینکه «الان چطور رفتار می‌کنه» یه حقیقته.
آدم محکم، با واقعیت‌های تلخ روبه‌رو میشه،
ولی با رویاهای شیرین، عمرش رو هدر نمیده.
همیشه با چیزی که هست معامله کن،
نه با چیزی که شاید یه روز بشه.
 
عقب
بالا پایین