➕ مثال بالینی
_ مراجع:
«اگه یکبار دیر جوابم بدی فکر میکنم دیگه برات مهم نیستم.»
این واکنش، منطقیِ الان نیست؛
بلکه فعالشدن یک ابژهی درونیِ زخمی است:
«وقتی نیاز داشتم، کسی نبود → پس الآن هم نخواهد بود.»
🩺 درمانگر نه نصیحت میکند، نه فاصله میگیرد.
با لحنی آرام و واقعی:
+ «بهنظر میرسه لحظههایی هست که رابطه خیلی سریع از امنیت به خطر تبدیل میشه…
بیاییم ببینیم این تغییر از کجا میاد.»
اینجا «ابژهی غایب» آرامآرام بازسازی و انسانیسازی میشود.
_ مراجع:
«اگه یکبار دیر جوابم بدی فکر میکنم دیگه برات مهم نیستم.»
این واکنش، منطقیِ الان نیست؛
بلکه فعالشدن یک ابژهی درونیِ زخمی است:
«وقتی نیاز داشتم، کسی نبود → پس الآن هم نخواهد بود.»
🩺 درمانگر نه نصیحت میکند، نه فاصله میگیرد.
با لحنی آرام و واقعی:
+ «بهنظر میرسه لحظههایی هست که رابطه خیلی سریع از امنیت به خطر تبدیل میشه…
بیاییم ببینیم این تغییر از کجا میاد.»
اینجا «ابژهی غایب» آرامآرام بازسازی و انسانیسازی میشود.